OGŁOSZENIA PARAFIALNE!
W kolumnie po prawej stronie pojawiła się nowa strona-Jednorazówki.
Gdy wejdziecie w tę stronę pokażą wam się tytuły historyjek.
Gdy klikniecie wybrany tytuł pokaże się wam opowiastka.
PRZYPOMINAM! Piszę jednorazówki na zamówienie, wystarczy napisać imię bohaterki, wiek, z kim (James, Carlos,Kendall, Logan xdd) oraz rodzaj (fantasy, erotyczne, romantyczne, itp) :)
Miłej lektury :)
*********************************************************************************
I tak minął tydzień. Nareszcie wracali do słonecznego, beztroskiego Los Angeles. Dzień zapowiadał się burzowo. Całą drogę na lotnisko przejechali w ciszy. Co jakiś czas Łukasz próbował zagadnąć do każdego, ale wszyscy byli śpiący. Gdy wreszcie dojechali okazało się, że lot opóźni się o godzinę. Mimo wielu przeszkód w końcu wsiedli do samolotu. Lili mimo przerażenia starała zachować spokój w nowej sytuacji. Gdy tylko lot stał się spokojniejszy usnęła na ramieniu Łukasza, który opierał głowę o szybkę. Maja natomiast objęła silną, muskularną rękę Jamesa swoimi delikatnymi dłońmi. Przy nim wyglądała tak krucho i niewinnie...
James odwrócił się i uśmiechnął do brunetki, co odwzajemniła i zaczął przeglądać komórkę. Z braku ciekawszych zajęć dziewczyna ułożyła wygodnie głowę na jego ramieniu i zaczęła obmyślać. Pierwszym co tylko zrobi po przyjeździe do miasta aniołów będzie rozpakowanie jej młodszej siostry i dostarczenie jej książek. Potem będzie musiała ją oprowadzić po mieście i pokazać okolice. Powinna także poszukać stałej pracy, bo państwowe pieniądze, mimo dużej kwoty, nie wystarczyłyby na życie ich dwóch. Mimo, że Maslow zrobił im małą awanturę, że nie musi nic kompletnie płacić, brunetka nie chciała wisieć na jego portfelu. Gdy wreszcie wylądowali pożegnali się z Łukaszem, który pojechał do swojego mieszkania. Po nich przyjechał specjalny minivan. Gdy dojechali do domu Lili niepewnie wysiadła rozglądając się naokoło.
-Chcesz zobaczyć swój nowy pokój?-James wiedząc, że młoda dopiero się przyzwyczaja mówił powoli i wyraźnie. W odpowiedzi uzyskał tylko potwierdzające kiwnięcie głową. Gdy Lili otworzyła morelowe drzwi osłupiała.pokój był świetnie oświetlony i miło urządzony.
-Beautiful-powiedziała wpatrując się błyszczącymi oczami, wciąż nie pojmując, ze od dziś będzie tu mieszkać. Maja chciała pomóc jej się rozpakować, ale dziewczyna odmówiła twierdząc, że chce sama to zrobić. Brunetka zostawiła młodszą siostrę samą i zaczęła wrzucać do prania rzeczy znajdujące się uprzednio w walizce. Gdy wreszcie skończyła, a było to około godziny 18:00, postanowiła zrobić porządną kolację. Usmażyła dewolaje, zrobiła ziemniaki z koperkiem i na deser-przesłodkie pierogi z jabłkami. Sam zapach zwiódł Maslowa i młodszą Łopuszyńską na dół. Zjedli śmiejąc się i żartując. Gdy wszyscy zjedli Maja posprzątała ze stołu i poszła do sypialni, gdzie James właśnie wciął t-shirt. Zbliżyła się do niego i przytuliła mocno.
-Nigdy ci się nie odwdzięczę za to, co dla mnie robisz-powiedziała unosząc podbródek.
-Może zaczniemy od tego?-powiedział delikatnie stykając ich wargi i przyciągając ją w pasie, a ona objęła go za kark. Chciała poczuć smak jego ust coraz mocniej. To było uzależnienie, doprowadzało ją to do szaleństwa.
-Czy nie wiecie gdzie je...Chyba przyszłam nie w porę-powiedziała lekko zarumieniona Lili stojąc w lekko odchylonych drzwiach.
-Nie, skąd. A właśnie, mam dla ciebie jeszcze jeden prezent-powiedział James puszczając Maję i kierując się w stronę szuflady w biurku. Było tam małe, białe opakowanie.
-Co to? -spytała młoda zaglądając do środka.-Ja cię.....Czy to jest telefon?!-krzyknęła uradowana.
-Tak, Samsung...-nie było dane dokończyć brunetowi, ponieważ mała rzuciła się na jego szyję i zaczęła tulić. Zaraz gdy go puściła, odbiegła w podskokach. Brunetka pokręciła głową z uśmiechem.
-Na czym skończyliśmy?-spytał Maslow zbliżając swoje wargi do dziewczyny, ale przerwał im telefon. Dziewczyna zaśmiała się cicho, gdy zobaczyła reakcję Jamesa-zaklął pod nosem rzucając zawistne spojrzenie na urządzenie. Podczas gdy jej współlokator rozmawiał o interesach poszła do swojej siostrzyczki. Poradziła sobie w rozpakowywaniem w niecałe dwie godziny! Niesamowicie to wyglądało. Porozmawiały jeszcze trochę i każda wzięła kąpiel znów spotykając się u młodszej. Starsza siostra położyła się obok Lili i dzięki temu mała usnęła. Gdy James po dłuższym czasie skoczył rozmowę, skierował się do dziewczyn. Zastał tam zbierającą się do wyjścia Maję i jej małą kopijkę tulącą się do pluszowego królika, który leżał na łóżku. Podszedł do swojej partnerki, wziął ją na ręce i zaczął nieść do sypialni, a ona nawet nie miała siły protestować. Położył ją wygodnie i ułożył się obok niej, a potem odpłynął do krainy Morfeusza.
wtorek, 8 lipca 2014
piątek, 13 czerwca 2014
rozdział 13
Następnego dnia mimo wczesnej pory Maja była na nogach. Energia rozpierała ją wewnętrznie. Robiła lekkostrawne cheeseburgery, nalewała świeżego kompotu do bidonów, przygotowywała sałatkę. Bardzo się cieszyła na piknik. Ale mimo entuzjazmu niepokoił ją fakt, że James także tam będzie. Musi być dyskretna, nie chce przecież wspominać o niezręcznym fakcie, przez który brunet mógłby spostrzegać blondyna jako potencjalnego przeciwnika, wroga, konkurenta. "Przeszłość jest jak seks bez zabezpieczeń. Zawsze ma fatalne skutki"-pomyślała ze śmiechem.
Dzień był pogodny, słońce wisiało wysoko na niebie, chmury były bialutkie, a niebo koloru najczystszego błękitu. Trawa i zboża szumiały pod wpływem delikatnego i przyjemnego wietrzyku. Przepiękna sobota się szykowała. Mimo dzisiejszej rozprawy nie czuła lęku czy stresu. Sekretarka stwierdziła, że nie potrwa dłużej jak 20 minut, miała odbyć się o 13:00, a była 8:00.
Krzątała się po kuchni, skoczyła po świeże bułki, pobiegała chcąc wyzbyć się nadmiaru energii, wzięła krótki prysznic i przebrała się w eleganckie ubrania, ponieważ zbliżała się 12:00. Zrobiła już dawno obojgu ze swoich obecnych współlokatorów-na szczęście mieli podobny gust kulinarny. Mogła spokojnie zrobić pierogi z jabłkami-przysmak Lili i nowe doświadczenie dla podniebienia Jamesa. Akurat zwlekli się w porę. Najpierw zeszła moja ukochana siostrzyczka.
-Czy to nie jest moja spódnica?-spytałam zdziwiona, na co lekko się zarumieniła.
-Czy mogę ją pożyczyć?-odparła skruszona.
-Nie odpowiada się pytaniem na pytanie. Ale tak, możesz.-w tej chwili przyszedł James dosłownie przyciągnięty zapachem. Oczywiście wszyscy zjedli ze smakiem, po czym pojechali do tego sądu. Dopiero wtedy wszyscy zdali sobie sprawę, jak bardzo liczą się te minuty. Gdy zostali poproszeni na salę omal im serca nie wyskoczyły. po przesłuchaniu Lili i Mai dopuszczono z urzędu Jamesa, oczywiście później przesłuchiwano ciotki, wujów, co odrobinę zajęło, ale końcem końców czekali na korytarzu na werdykt, to były najdłuższe minuty ich życia. Gdy tylko kazali im wejść do sali, gdzie sędzia był już tak znudzony, że omal nie zasypiał, myśleli, że zaraz pomdleją.
-W imieniu Rzeczpospolitej Polski sąd po rozpoznaniu sprawy o adopcję małoletniej Liliany Łopuszyńskiej przyznaje prawo do opieki nad nią Mai Łopuszyńskiej. Zamykam sprawę-gdy młotek zastukał Lili mocniej wtuliła się w Maję. Nie wiedziała jeszcze, co będzie to dla niej oznaczać....
Później wszyscy pojechali do domu w świetnych humorach. Oczywiście Łukasz powitał ich z wesołą Jaśminą i kocem na piknik. Usiedli na polanie i rozmawiali do późna, podczas gdy młoda nie mogła nacieszyć się pieskiem. Postanowili wrócić do domu, gdzie spokojnie usiedli przed starym telewizorem i zjedli po miseczce lodów. Dzień był całkiem udany. Około 23:00 Łukasz wyszedł, a Lili spała jak zabita na kanapie. Oczywiście kochany James przeniósł ją do jej pokoju i przymknął drzwi, po czym ruszył do sypialni Mai. Wziął z niej czyste bokserki i wszedł do łazienki biorąc długą kąpiel. Maja już 20 minut temu leżała umyta i czekała na Maslowa. Gdy ten wreszcie raczył wyjść spod prysznica było zupełnie ciemno. Ułożył się obok niej wygodnie po czym musnął jej policzek i zapadł w głęboki sen.
-Czy to nie jest moja spódnica?-spytałam zdziwiona, na co lekko się zarumieniła.
-Czy mogę ją pożyczyć?-odparła skruszona.
-Nie odpowiada się pytaniem na pytanie. Ale tak, możesz.-w tej chwili przyszedł James dosłownie przyciągnięty zapachem. Oczywiście wszyscy zjedli ze smakiem, po czym pojechali do tego sądu. Dopiero wtedy wszyscy zdali sobie sprawę, jak bardzo liczą się te minuty. Gdy zostali poproszeni na salę omal im serca nie wyskoczyły. po przesłuchaniu Lili i Mai dopuszczono z urzędu Jamesa, oczywiście później przesłuchiwano ciotki, wujów, co odrobinę zajęło, ale końcem końców czekali na korytarzu na werdykt, to były najdłuższe minuty ich życia. Gdy tylko kazali im wejść do sali, gdzie sędzia był już tak znudzony, że omal nie zasypiał, myśleli, że zaraz pomdleją.
-W imieniu Rzeczpospolitej Polski sąd po rozpoznaniu sprawy o adopcję małoletniej Liliany Łopuszyńskiej przyznaje prawo do opieki nad nią Mai Łopuszyńskiej. Zamykam sprawę-gdy młotek zastukał Lili mocniej wtuliła się w Maję. Nie wiedziała jeszcze, co będzie to dla niej oznaczać....
Później wszyscy pojechali do domu w świetnych humorach. Oczywiście Łukasz powitał ich z wesołą Jaśminą i kocem na piknik. Usiedli na polanie i rozmawiali do późna, podczas gdy młoda nie mogła nacieszyć się pieskiem. Postanowili wrócić do domu, gdzie spokojnie usiedli przed starym telewizorem i zjedli po miseczce lodów. Dzień był całkiem udany. Około 23:00 Łukasz wyszedł, a Lili spała jak zabita na kanapie. Oczywiście kochany James przeniósł ją do jej pokoju i przymknął drzwi, po czym ruszył do sypialni Mai. Wziął z niej czyste bokserki i wszedł do łazienki biorąc długą kąpiel. Maja już 20 minut temu leżała umyta i czekała na Maslowa. Gdy ten wreszcie raczył wyjść spod prysznica było zupełnie ciemno. Ułożył się obok niej wygodnie po czym musnął jej policzek i zapadł w głęboki sen.
sobota, 7 czerwca 2014
rozdział 12
Przez około 10 minut od wyjścia z domu Łopuszyńskiej szli przed siebie nawet na siebie nie zerkając, nie wspominając o jakichkolwiek słowach czy porozumiewawczych gestach. Zwyczajny spacer. Nigdy nic w ich otoczeniu nie było tak normalne-to było aż nienormalne. Maslow nerwowo skubał kawałek swojego płaszcza, a partnerka obok nie robiła nic ciekawszego. Nagle ni stąd ni zowąd z lasu wyskoczył wesoły, mały piesek a za nim pędził przystojny blondyn.
-Jaśmina stój!-pędził krzycząc za sunią. Gdy w kocu ją dogonił i zapiął na smycz kątek oka zauważył dwójkę naszych bohaterów.
-Nie wierzę! Maja?!-spytał uradowany. Rozłożył ręce ze zdziwienia. Oczywiście objęcia nie pozostały puste, ponieważ jak się domyślacie,brunetka wpadła w nie niczym wicher zostawiając za sobą skołowanego i jak zwykle nierozgarniętego bruneta.
-Jejku, to prawie 3 lata!-przytuliła go, po czym zarumieniła się pojmując niezręczność sytuacji i opuściła jego ramiona cofając się do Jamesa.
-Hey, I'm James Maslow. And you?-mężczyzna wystawił do niego dłoń.
-I'm Lucas Grey. It's nice to meet you-odpowiedział mu blondyn. Po tych słowach zapadła niezręczna cisza. Po chwili brunetka odezwała się po angielsku:
-Skończyłeś już uczelnię?-spytała wciąż nie zmniejszając ilość okazywanego entuzjazmu po spotkaniu.
-Tak, dokładnie. A teraz załatwiłem sobie pracę w ....tam dara dam..........Los Angeles!-wykrzyknął uradowany.
-Co za zbieg okoliczności! My też tam mieszkamy.-ilość entuzjazmu Mai aż palił. James poczuł się odrobinę zazdrosny.
-A właśnie, co ty tu robisz? Czyżbyś.....-zaczął poważnie, po czym widząc minę Jamesa zaśmiał się gromko.
-Rodzice mieli wypadek...są w śpiączce-przełknęła głośno ślinę, a blondyn, ku udręce Maslowa objął ją ramieniem.-Teraz zabieramy Lili do LA. -spojrzała sympatycznym wzrokiem na Jamesa.
-Od kiedy ty jesteś mężatką?-spytał zdziwiony, na co James zaczął nerwowo chichotać.
-Ja nic o tym nie wiem...-zaczął brunet, czym doszczętnie zaskoczył blondyna.
-Mieszkacie razem bez ślubu?!-wykrzyknął zdumiony Lucas.
-Tam wszystko jest inne.....A właśnie, kiedy wylatujesz?-spytała zaciekawiona brunetka badając każdy element, jaki się w nim zmienił. Był jeszcze bardziej umięśniony, miał już dłuższe włosy, ale jego oczy wciąż były roześmiane i pełne życia.
-Bodajże za tydzień.
-Chyba lecimy tym samym samolotem...Tam to dopiero można się modlić o przetrwanie-zaśmiał się nerwowo James.-Może wpadniesz do nas jutro na kawę?
-Chętnie, tylko muszę po południu jechać do urzędu....A może piknik o 16:00? Lili uwielbia Jaśminkę-mrugnął do Mai, co nie uszło uwadze Jamesa.
-Dobrze-przytuliła go na do widzenia, po czym każdy ruszył w swoim kierunku.
-Kto to?-spytał Maslow patrząc na uradowane oczy partnerki.
-.....Przyjaciel.-dodała po dłuższej chwili co zaniepokoiło bruneta. Do domu weszła w świetnym nastroju, za to on pełen podejrzliwości....
-Jaśmina stój!-pędził krzycząc za sunią. Gdy w kocu ją dogonił i zapiął na smycz kątek oka zauważył dwójkę naszych bohaterów.
-Nie wierzę! Maja?!-spytał uradowany. Rozłożył ręce ze zdziwienia. Oczywiście objęcia nie pozostały puste, ponieważ jak się domyślacie,brunetka wpadła w nie niczym wicher zostawiając za sobą skołowanego i jak zwykle nierozgarniętego bruneta.
-Jejku, to prawie 3 lata!-przytuliła go, po czym zarumieniła się pojmując niezręczność sytuacji i opuściła jego ramiona cofając się do Jamesa.
-Hey, I'm James Maslow. And you?-mężczyzna wystawił do niego dłoń.
-I'm Lucas Grey. It's nice to meet you-odpowiedział mu blondyn. Po tych słowach zapadła niezręczna cisza. Po chwili brunetka odezwała się po angielsku:
-Skończyłeś już uczelnię?-spytała wciąż nie zmniejszając ilość okazywanego entuzjazmu po spotkaniu.
-Tak, dokładnie. A teraz załatwiłem sobie pracę w ....tam dara dam..........Los Angeles!-wykrzyknął uradowany.
-Co za zbieg okoliczności! My też tam mieszkamy.-ilość entuzjazmu Mai aż palił. James poczuł się odrobinę zazdrosny.
-A właśnie, co ty tu robisz? Czyżbyś.....-zaczął poważnie, po czym widząc minę Jamesa zaśmiał się gromko.
-Rodzice mieli wypadek...są w śpiączce-przełknęła głośno ślinę, a blondyn, ku udręce Maslowa objął ją ramieniem.-Teraz zabieramy Lili do LA. -spojrzała sympatycznym wzrokiem na Jamesa.
-Od kiedy ty jesteś mężatką?-spytał zdziwiony, na co James zaczął nerwowo chichotać.
-Ja nic o tym nie wiem...-zaczął brunet, czym doszczętnie zaskoczył blondyna.
-Mieszkacie razem bez ślubu?!-wykrzyknął zdumiony Lucas.
-Tam wszystko jest inne.....A właśnie, kiedy wylatujesz?-spytała zaciekawiona brunetka badając każdy element, jaki się w nim zmienił. Był jeszcze bardziej umięśniony, miał już dłuższe włosy, ale jego oczy wciąż były roześmiane i pełne życia.
-Bodajże za tydzień.
-Chyba lecimy tym samym samolotem...Tam to dopiero można się modlić o przetrwanie-zaśmiał się nerwowo James.-Może wpadniesz do nas jutro na kawę?
-Chętnie, tylko muszę po południu jechać do urzędu....A może piknik o 16:00? Lili uwielbia Jaśminkę-mrugnął do Mai, co nie uszło uwadze Jamesa.
-Dobrze-przytuliła go na do widzenia, po czym każdy ruszył w swoim kierunku.
-Kto to?-spytał Maslow patrząc na uradowane oczy partnerki.
-.....Przyjaciel.-dodała po dłuższej chwili co zaniepokoiło bruneta. Do domu weszła w świetnym nastroju, za to on pełen podejrzliwości....
wtorek, 27 maja 2014
rozdział 11
Na potrzeby tego rozdziału wzięłam ukraiński słownik do ręki i przetłumaczyłam pół pamiętnika prababki, przynajmniej kilka wpisów dotyczących przesądów i obyczajów, wszystkie poniższe zachowania są prawdziwe.
I jeżeli ktokolwiek chciałby własną jednorazówkę pod tym postem może napisać z kim i o jakiej tematyce (fantasy, romans, erotyk).
Miłej lektury.
******************************************************
I jeżeli ktokolwiek chciałby własną jednorazówkę pod tym postem może napisać z kim i o jakiej tematyce (fantasy, romans, erotyk).
Miłej lektury.
******************************************************
Następnego dnia, rankiem, Maja została
obudzona przez piękne, świecące słońce wpadające spomiędzy ciężkich zasłon. Ku
jej zdziwieniu nie było bruneta. Szybko ubrała się i wręcz zbiegła na dół. W kuchni zastała Lili robiącą kanapki z
miodem pszczelim i twarogiem, która próbowała się dogadać z Jamesem.
-Gawarisz pa ruski?-spytała siostra z
bezradną miną, a on tylko pokręcił głową.
-Sprichst du Deutsch?-podjęła kolejną
próbą, skończoną fiaskiem. Wtedy wkroczyła starsza z Łopuszyńskich.
-On mówi tylko po angielsku, coś tam
poduka po hiszpańsku skarbie-podeszła do siostry całując ją w czoło, a
następnie podeszła do bruneta i pochyliła się, by pocałować lico, które
nadstawił, lecz w ostatnim momencie przyciągnął ją do siebie i pod wpływem jego
uścisku usiadła mu na kolanach, i pod wpływem obrotu głowy ich usta się zetknęły. Po chwili oboje się
śmiali, a Liliana stała obok przerażona.
-Maja! Powiedz mi, czy mam wezwać księdza
Antoniego?-spytała przerażona. Wtedy to przypomniała sobie o zwyczajach na
wsiach polskich, czyli kolejny powód, przez który wyjechała.
Szybkim ruchem wyrwała się z uścisku i
wstała nakładając sobie dwie kromki o odmiennych składnikach. Maslow zdziwił
się trochę.
-Wiesz, tu nie przystoi obnosić się z
uczuciami przy osobach trzecich. Uznaje się to za grzeszne, szkodliwe i jest
podejrzenie, że demoralizuje młodzież. –widząc jak jeszcze bardziej powiększają
mu się oczy ze zdziwienia.-ale to taka sama prawda, że jeżeli przyjdziesz w
białej sukience na ślub to nigdy nie będzie się szczęśliwy w związku. Bujdy na
resorach skarbie-pocałowała go krótko w policzek. Jeżeli wszyscy mieli wierzyć
w ich „miłość”, to najbliższe otoczenie jak najbardziej. Lili była zdegustowana
tym, że nie możę zrozumieć co Maja mówi. Znała tylko podstawy angielskiego, nie
to co siostra. Widząc naburmuszenie siostry Maja dodała:
-Dziś chyba zrobimy ci przyspieszony kurs
angielskiego.-powiedziała w obcym języku, co niestety mała zrozumiała, a jej
mina już zmieniła się na zmęczoną.-Ale najpierw pojadę do miasta załatwić
formalności i dowiedzieć się, kiedy jest termin rozprawy. Może przy okazji
odwiedzę rodziców. Jedziesz ze mną. James, ty też?-mężczyzna kiwnął głową
twierdząco. Czyli już ustalone. Jak powiedziała, tak zrobiła. Wzięli stary
samochód rodziców dziewczyn. Półgodzinna droga nie była tak ciężka, choć nikt
nie mógł powstrzymać swojego wścibskiego wzroku przed elegancko ubranymi przybyszami
z drugiego końca świata. Podczas gdy Maja poszła zobaczyć termin rozprawy, oraz
jej godzinę, donieść dokumenty oraz dopełnić wszelakich formalności, James
postanowił zabrać Laurę na shake’i. Mimo, iż brunetka niezbyt umiała mówić po
angielsku już polubiła nowego chłopaka swojej starszej siostry. Tylko wciąż
dziwiła ją jego otwartość na nowych ludzi i łamanie każdego zabobonu, jaki
przychodził jej do głowy.
Za to w jego głowie kłębiły się zupełnie
inne myśli. „Biedna dziewczyna, taka niewinna, urocza….Gdy tylko wejdzie to
ogromnej, zakłamanej, miejskiej dżungli….YGH” Wzdrygnął się na samą myśl.
Trzeba będzie jej powiedzieć, że nie może tu zostać. Będzie musiała wszystkich
opuścić. Ani brunetowi, ani jego partnerce nie podobała się taka perspektywa.
Ale nie mieli najmniejszego wyboru.
Tymczasem Maja zdążyła dopełnić
formalności, przejść badania psychologiczne i wyjść do nich, beztrosko
uśmiechających się do siebie. Na ten widok zrobiło się jej cieplej na sercu.
Pozostało jej tylko odwiedzić rodziców. Gdy dojechali na miejsce wysiadła tylko
brunetka, nie chcąc narażać małą siostrzyczkę na negatywne emocje. Niestety
zastała rodziców w śpiączce. Matka miała się za miesiąc wybudzać, ojciec
niestety stawał pod znakiem zapytania. Mimo całej nienawiści za wszystkie
wyrządzone jej krzywdy dołączyła do kolekcji wylanych łez jeszcze jedną,
mimowolnie spływającą po policzku kroplę. Po krótkiej rozmowie z lekarzem
wróciła do samochodu i w ciszy dojechali do domu. Postanowiła się położyć, bo z
tych wszystkich, dzisiejszych emocji rozbolała ją głowa i pozostawiła mężczyznę
i siostrę samym sobie.
Po 3 godzinach zeszła na dół i zastała
siedzącego ze słownikiem Jamesa, a naprzeciwko swoją młodszą siostrę uczących
się zasad obcego dla niej języka. Z tego co zobaczyła już nieźle sobie radziła.
Ale czego to James nie zrobi…Był naprawdę przekochany.
-What do you prefer?-powtórzyła formułkę
dziewczyna.
-You’ve got nice accent.-powiedział
uśmiechając się James-Exotic-dodał po chwili. Naprawdę nieźle się dogadywali.
-I’m…..Zmęczona…ygh, jak to było……-zaczęła
się zastanawiać młodsza.
-Tired-wkroczyła Maja.-Idź się połóż,
jutro rozprawa. Musisz być wypoczęta-pocałowała ją w czubek głowy i pogładziła
po plecach.
Jej mała siostrzyczka poleciała na górę.
Brunetka odwróciła się z uśmiechem do Maslowa, który opierał łokcie na stole i
uśmiechał się do niej powalająco.
-Chciałbyś się przejść?-spytała po
chwili. On skinął energicznym ruchem na tak. Widać ani trochę nie był zmęczony.
Maja poszła do pokoju siostry poinformować ją, że wychodzą, a co ona odparła
ciche „Yhm” i ponownie zamknęła oczy. Ona zbiegła po schodach na dół omal się
nie wywracając. Otworzyła drzwi i ruszyła z Maslowem….
sobota, 24 maja 2014
rozdział 10
Tego dnia nasi bohaterowie obudzili się dość późno, bo w samo słoneczne południe. Najpierw zaspane oczy otworzyła dziewczyna rozkoszując się widokiem Jamesa skąpanego w porannych kępach promieni słonecznych, z lekkim zarostem, zmysłowo rozczochranymi włosami, przytulającego się do poduszki i wyglądającego tak niewinnie.
Niestety wiedziała, że pora spoczynku już się skończyła i był czas wstawania.
Maja zmysłowo przeciągnęła po jego chropowatym policzku gładką dłonią i musnęła wargami jego nos. On uśmiechnął się z zamkniętymi oczami.
-Ty! Nie spałeś?!-udała oburzenie, lecz niezbyt wiarygodne ponieważ zrobiła to ze śmiechem.
-Pewnie, że nie. Mogłaś się tego spodziewać-uśmiechnął się chytrze. Ona lekko zmarszczyła nos wstając z łóżka i odeszła do garderoby z szerokim uśmiechem i seksownym, kocim ruchem. Nie spiesząc się założyła wygodne ubrania i ruszyła na dół przygotować śniadanie. Po krótkim namyśle wybrała naleśniki z truskawkami i wyjęła wszystkie potrzebne produkty do stworzenia dania, po czym zabrała się do pracy. Po niecałych 15 minutach wszystko było gotowe, Maslow również. James czując rozchodzący się już po całym domu smakowity zapach świeżo pieczonego, słodziutkiego, cienkiego ciasta oraz soczystych truskawek zszedł na dół. Zapowiadał się ekscytujący dzień. Śniadanie zjedli w nie ciążącej nikomu, miłej ciszy. Potem zamówili taksówkę i pojechali na lotnisko. Długo nie musieli czekać i wsiedli do wielkiego samolotu. Lot nie był długi, dziewczyna położyła głowę na ramieniu Jamesa i odpłynęła do krainy Morfeusza. Po niecałych 10 h dolecieli do Polski, a przez zmianę czasu była 12:00. Pojechali taksówką aż do samej wsi, gdzie wysiedli przy domu z beżowymi ścianami. Nie wyglądał on pięknie, ale solidnie. Było to około godziny 14:00 gdy zapukali do drzwi. Otworzyła im ciotka z uśmiechem, który tak szybko jak się pojawił, zniknął bez śladu.
-Wchodź.-powiedziała chłodnym tonem mierząc brunetkę. Zawiesiła wzrok na Jamesie, który jej zaimponował. Gdy tylko brunetka przekroczyła próg domu od razu podleciała do niej dziewczyna o kasztanowych włosach. Brunet widząc intymne powitanie odsunął się na bok, narażając się nieświadomie na adorację ze strony starszej ciotki Klementyny, która bez przerwy przyglądała się jego idealnie wyszytemu garniturowi z firmową naszywką. Droga marka, idealny mąż-powtarzała sobie w głowie. Mimo iż był około 20 lat młodszy i była tego doskonale świadoma, nie zamierzała zaprzestać przyglądać się chłopakowi bratanicy, któremu niezręczne uczucie nie dawało już oddychać.
Maja przytulała już dłuższy czas płaczącą ze szczęścia dziewczynę szepcząc "Cśśś, Liliana...ćśśś" dając sygnał Jamesowi, żeby poszedł na górę, pierwsze drzwi po lewej to jej pokój. On wziął walizki i ruszył po schodach. Wszedł i rozejrzał się po pokoju. Duże, brązowe łóżko, niebieskie ściany, dwie szafy, słodkie zdjęcia z dzieciństwa i małe biurko. Skromny, ale uroczy. Zaczął rozpakowywać ubrania. Pozwolił sobie zająć dwie półki z dużej szafy w kącie. Gdy wreszcie skończył, poszedł pod prysznic, który sam znalazł. Gdy przebrany ułożył się na łóżku odczekał 10 minut i do pokoju wkroczyła odświeżona Łopuszyńska.
-Moja siostra chciałaby cię jutro poznać-uśmiechnęła się siadając na łóżko. Maslow uśmiechnął się, przekręcając się w jej stronę.
-Liliejna? Liliona?-próbował wymówić jej imię a ona cicho zachichotała. Podeszła do niego na czworakach i pochyliła się na nim.
-Liliana-pocałowała go delikatnie. Od czasu rozmowy na imprezie z nieznajomą brunetką nie byli tak blisko i nie rozmawiali tak czule-Masz może na coś ochotę?-spytała zatroskanym tonem.
-Masażem bym nie pogardził-mruknął niby od żartu, ale ona przekręciła go z trudem tak, by leżał na brzuchu i delikatnie wodziła rękoma po jego barkach. Po dziesięciu minutach rozkoszy delikatnie musnęła ustami jego kark i położyła się obok niego.
-Mogę coś jeszcze dla ciebie zrobić?-spytała. On rozleniwiony słodko odparł.
-Przytul mnie-sennym głosem wtuliła się w jego klatkę, a on założył na nią swoje ramiona. Nawet nie wiedzieli, kiedy zmorzył ich sen....
Niestety wiedziała, że pora spoczynku już się skończyła i był czas wstawania.
Maja zmysłowo przeciągnęła po jego chropowatym policzku gładką dłonią i musnęła wargami jego nos. On uśmiechnął się z zamkniętymi oczami.
-Ty! Nie spałeś?!-udała oburzenie, lecz niezbyt wiarygodne ponieważ zrobiła to ze śmiechem.
-Pewnie, że nie. Mogłaś się tego spodziewać-uśmiechnął się chytrze. Ona lekko zmarszczyła nos wstając z łóżka i odeszła do garderoby z szerokim uśmiechem i seksownym, kocim ruchem. Nie spiesząc się założyła wygodne ubrania i ruszyła na dół przygotować śniadanie. Po krótkim namyśle wybrała naleśniki z truskawkami i wyjęła wszystkie potrzebne produkty do stworzenia dania, po czym zabrała się do pracy. Po niecałych 15 minutach wszystko było gotowe, Maslow również. James czując rozchodzący się już po całym domu smakowity zapach świeżo pieczonego, słodziutkiego, cienkiego ciasta oraz soczystych truskawek zszedł na dół. Zapowiadał się ekscytujący dzień. Śniadanie zjedli w nie ciążącej nikomu, miłej ciszy. Potem zamówili taksówkę i pojechali na lotnisko. Długo nie musieli czekać i wsiedli do wielkiego samolotu. Lot nie był długi, dziewczyna położyła głowę na ramieniu Jamesa i odpłynęła do krainy Morfeusza. Po niecałych 10 h dolecieli do Polski, a przez zmianę czasu była 12:00. Pojechali taksówką aż do samej wsi, gdzie wysiedli przy domu z beżowymi ścianami. Nie wyglądał on pięknie, ale solidnie. Było to około godziny 14:00 gdy zapukali do drzwi. Otworzyła im ciotka z uśmiechem, który tak szybko jak się pojawił, zniknął bez śladu.
-Wchodź.-powiedziała chłodnym tonem mierząc brunetkę. Zawiesiła wzrok na Jamesie, który jej zaimponował. Gdy tylko brunetka przekroczyła próg domu od razu podleciała do niej dziewczyna o kasztanowych włosach. Brunet widząc intymne powitanie odsunął się na bok, narażając się nieświadomie na adorację ze strony starszej ciotki Klementyny, która bez przerwy przyglądała się jego idealnie wyszytemu garniturowi z firmową naszywką. Droga marka, idealny mąż-powtarzała sobie w głowie. Mimo iż był około 20 lat młodszy i była tego doskonale świadoma, nie zamierzała zaprzestać przyglądać się chłopakowi bratanicy, któremu niezręczne uczucie nie dawało już oddychać.
Maja przytulała już dłuższy czas płaczącą ze szczęścia dziewczynę szepcząc "Cśśś, Liliana...ćśśś" dając sygnał Jamesowi, żeby poszedł na górę, pierwsze drzwi po lewej to jej pokój. On wziął walizki i ruszył po schodach. Wszedł i rozejrzał się po pokoju. Duże, brązowe łóżko, niebieskie ściany, dwie szafy, słodkie zdjęcia z dzieciństwa i małe biurko. Skromny, ale uroczy. Zaczął rozpakowywać ubrania. Pozwolił sobie zająć dwie półki z dużej szafy w kącie. Gdy wreszcie skończył, poszedł pod prysznic, który sam znalazł. Gdy przebrany ułożył się na łóżku odczekał 10 minut i do pokoju wkroczyła odświeżona Łopuszyńska.
-Moja siostra chciałaby cię jutro poznać-uśmiechnęła się siadając na łóżko. Maslow uśmiechnął się, przekręcając się w jej stronę.
-Liliejna? Liliona?-próbował wymówić jej imię a ona cicho zachichotała. Podeszła do niego na czworakach i pochyliła się na nim.
-Liliana-pocałowała go delikatnie. Od czasu rozmowy na imprezie z nieznajomą brunetką nie byli tak blisko i nie rozmawiali tak czule-Masz może na coś ochotę?-spytała zatroskanym tonem.
-Masażem bym nie pogardził-mruknął niby od żartu, ale ona przekręciła go z trudem tak, by leżał na brzuchu i delikatnie wodziła rękoma po jego barkach. Po dziesięciu minutach rozkoszy delikatnie musnęła ustami jego kark i położyła się obok niego.
-Mogę coś jeszcze dla ciebie zrobić?-spytała. On rozleniwiony słodko odparł.
-Przytul mnie-sennym głosem wtuliła się w jego klatkę, a on założył na nią swoje ramiona. Nawet nie wiedzieli, kiedy zmorzył ich sen....
wtorek, 22 kwietnia 2014
rozdział 9
-Oh.-spojrzała na niego, ale zanim cokolwiek zdążyła powiedzieć.
-No więc w nocy, gdy spałaś robiąc ze mnie poduszkę, obmyśliłem plan. Mam dokładnie dwa tygodnie wolnego za trzy doby, więc postanowiłem zarezerwować nam samolot i polecieć do Polski. Przekonamy twoich rodziców, twoją siostrę....
-Lilianę-dokończyła widząc jego niepewność na twarzy.
-By przyjechała tu z nami. Zamieszkałaby w pokoju gościnnym, trochę go dla niej przerobię jeżeli chce. Dopełnimy tam wszelkich formalności i po sprawie.-dziewczyna wstała i mocno przytuliła bruneta.
-Dziękuję. -uśmiechnęła się szeroko. Wiedziała, że wszystko jest dzięki niemu.
-Ale tylko dzięki tobie może się zgodzić na przyjazd tu. Dasz radę ją przekonać?-nie była pewna, ale tylko kiwnęła głową. Jej siostra odkąd pamięta bardziej trzymała się rodziców od niej, była ta miejscowa. Nie wiadomo...Ale nie chciała zniechęcać James'a.
-Spotykasz się dziś z Alexą?
-Być może.
-Powiedz jej, że wyjeżdżamy. Nie chcę się przed nią tłumaczyć, najlepiej przedstaw obecną sytuację jako coś dobrego, żeby się nie martwiła.-powiedział zakładając marynarkę. On musiał pójść do pracy i uśmiechając się do niej, wyszedł. Maja postanowiła zrobić obiad by nie James nie musiał się później z nim kłopotać, a gdy już skończyła, bez chwili zastanowienia ruszyła na piechotę do domu państwa Pena. W głębi serca zazdrościła im, nawet za bardzo. Byli zwyczajną parą, nie udawaną jak to ona z Maslowem, oni pałali do siebie odwzajemnionym uczuciem, a dla niej James był tylko czymś w rodzaju pracodawcy i być może przyjaciela.
Chciała zapukać do drzwi, ale Carlos, ze swoim genialnym wyczuciem czasu jak zwykle cmokając Alexę wypadł omal nie potrącając Majki.
-Hejka, miłego dnia!-uśmiechnął się odbiegając od dziewczyn.
-I nawzajem!-krzyknęły za nim. Lex uśmiechając wpuściła Majkę do środka.
-Cześć-rzuciła i poszła do kuchni szykować nam herbatę. Już wiedziała, że uwielbia miętową z jedną łyżeczką cukru i dwoma kostkami lodu. Zawsze pamiętała takie szczegóły jak ulubiony kolor, uwagi na temat ciuchów czy właśnie herbata.
-Hey hi hello-brunetka weszła śpiewnie do kuchni swojej przyjaciółki. Oczywiście nie obyło się bez 3 godzinnej rozmowy o wszystkim i o niczym. Maja zdążyła opowiedzieć Alexie o przysłanym liście i jak to kochany James, jako wspaniały chłopak, zaoferował swoją pomoc. Na koniec Lex się popłakała ze szczęścia i mocno wyściskała przyjaciółkę. Potem oczywiście stwierdziła, że trzeba by powiadomić moich rodziców, że przyjdziemy. Układanie listu było bardzo trudnym zadaniem, ponieważ wystarczyło jedno nieodpowiednie słowo, źle odebrane przez pana Łopuszyńskiego i zaraz poleciałaby krew. Gdy go napisały Alexa spytała, czy brunetka nie mogłaby jej poduczyć polskiego. Było naprawdę ciężko, ale Lex umiała już wypowiedzieć kilka składnych zdań. Gdy tylko była 16:00 umówiły się na dzień jutrzejszy w domu Maslow'a i Łopuszyńska wyszła, po drodze zachodząc na pocztę. Dziesięć razy zastanowiła się i wahała, czy na pewno wysłać ten list, ale końcowo zamknęła oczy i biorąc głęboki oddech wrzuciła pocztówkę do skrzynki. Oddaliła się z lekkim uśmiechem i skierowała się w stronę domu. Akurat gdy wchodziła zauważyła samochód podjeżdżający na parking koło domu. Zaczęła podgrzewać obiad, wystarczyła jej minutka, a już rozchodziły się zapachy. James krzycząc do słuchawki wpadł do domu.
-Ale mnie to nie obchodzi! Jutro widzę dokumenty z jego podpisem na biurku!-krzyknął i się rozłączył.
-Coś się stało?-spytała Maja delikatnym głosem. Właśnie przypomniał jej się ojciec gdy...
-Tak.-powiedział jeszcze nabuzowany, ale wziął głęboki oddech.
-Opowiedz, ulży ci.-uśmiechnęła się słodko.
-Ah, ci niekompetentni...-już chciał na nich pokląć, ale spojrzał w duże oczy dziewczyny i zestopował-Pracownicy chyba tylko kawę popijają. Dokumenty. Tylko czterdzieści plików na pięć osob, to nie jest dużo przez tydzień. Mogliby skompletować je szybciej.
-A powiedziałeś im dokładnie, w jakim terminie mają to zrobić?-spytała spokojnie.
-Nie, ale...
-No właśnie-zauważyła-nie oczekuj cudów, dopóki nie powiesz, czego od nich wymagasz. Musisz konkretnie wiedzieć, do kiedy to chcesz.-postawiła mu jedzenie przed nosem i delikatnie zawiesiła ręce na ramionach-i nie możesz być taki nerwowy. To tylko ludzie, każdy czasem na leniwszy czy gorszy dzień. A teraz uspokój się i smacznego.-uśmiechnęła się szeroko. Jej dobry nastrój udzielił się także Maslowowi i po chwili jedli rozmawiając w najlepsze.
Następnego dnia James wyszedł w wyśmienitym humorze. Dzięki jemu pozytywnemu nastawieniu w końcu udało się nagrać nową piosenkę BTR. O tytule miał pomyśleć Gustavo. Zaraz po próbach podjechał pod budek, gdzie mieściło się centrum jego firmy. Każdy szykował się na porządny opieprz, szedł nerwowy, spięty i myślał, by przeżyć. Gdy brunet wszedł z uśmiechem przez szklane, obrotowe drzwi omal nie zatrzymały się im serca. Spodziewali się najgorszych reakcji szefa, a nawet zwolnień.
-Dzień dobry Caren. Piękne mamy dziś popołudnie, prawda?-zwrócił się do rudowłosej, czterdziestoletniej kobiety stojącej za recepcją. Ona spojrzała podejrzliwym wzrokiem na czekoladowookiego i odpowiedziała nieśmiałym skinieniem głowy podając mu klucz do biura, a on podziękował i skierował się do pokoju. Gdy tylko wszedł na biurku zauważył plik dokumentów z podpisem, o które prosił....zaraz....on nie prosił. On żądał. Gdy tylko sprawdził, czy wszystko jest w porządku zaraz poszedł do pracowników wykonujących to zadanie. Gdy tylko wszedł, mężczyźni zaczęli się bać. Już myśleli, że za chwilę zostaną bez pracy, jednakże....
-Proszę panów o uwagę.-zwrócił się do nich.-chciałbym podziękować wam za wspaniale wykonaną pracę. Dzisiaj kończycie 2h wcześniej, a na za tydzień widzę przygotowaną umowę z *ITY. -Nikt nie odważył się świętować. Jedynie gorąco podziękowali pracodawcy, który ruszył z uśmiechem do swojego biura, ponieważ musiał sam uzupełnić umowę. Było to dużo pracy, ale w końcu mu się udało, było już około godziny 20:00, więc postanowił wrócić do domu. Srebrne auto mknęło ulicą z otwartym dachem, a brunet czerpał radość i energię z wiatru opatulającego jego włosy i twarz.
Gdy przyjechał do domu zastał ciszę. Dziewczyny nie było w żadnym z pokoi. Przez chwilę myślał, że go zostawiła. Tymczasem ona spędziła dzień pracując ciężko w ogródku i spała jak zabita w sypialni, a obok stały spakowane walizki na jutrzejszy dzień. Chłopak wziął ciepły prysznic i instynktownie przytulając się do dziewczyny, zasnął.
*********************************************************************************
ITY-Wymyślona nazwa (przeze mnie xd) firmy współpracującej z korporacją Maslowa.
-No więc w nocy, gdy spałaś robiąc ze mnie poduszkę, obmyśliłem plan. Mam dokładnie dwa tygodnie wolnego za trzy doby, więc postanowiłem zarezerwować nam samolot i polecieć do Polski. Przekonamy twoich rodziców, twoją siostrę....
-Lilianę-dokończyła widząc jego niepewność na twarzy.
-By przyjechała tu z nami. Zamieszkałaby w pokoju gościnnym, trochę go dla niej przerobię jeżeli chce. Dopełnimy tam wszelkich formalności i po sprawie.-dziewczyna wstała i mocno przytuliła bruneta.
-Dziękuję. -uśmiechnęła się szeroko. Wiedziała, że wszystko jest dzięki niemu.
-Ale tylko dzięki tobie może się zgodzić na przyjazd tu. Dasz radę ją przekonać?-nie była pewna, ale tylko kiwnęła głową. Jej siostra odkąd pamięta bardziej trzymała się rodziców od niej, była ta miejscowa. Nie wiadomo...Ale nie chciała zniechęcać James'a.
-Spotykasz się dziś z Alexą?
-Być może.
-Powiedz jej, że wyjeżdżamy. Nie chcę się przed nią tłumaczyć, najlepiej przedstaw obecną sytuację jako coś dobrego, żeby się nie martwiła.-powiedział zakładając marynarkę. On musiał pójść do pracy i uśmiechając się do niej, wyszedł. Maja postanowiła zrobić obiad by nie James nie musiał się później z nim kłopotać, a gdy już skończyła, bez chwili zastanowienia ruszyła na piechotę do domu państwa Pena. W głębi serca zazdrościła im, nawet za bardzo. Byli zwyczajną parą, nie udawaną jak to ona z Maslowem, oni pałali do siebie odwzajemnionym uczuciem, a dla niej James był tylko czymś w rodzaju pracodawcy i być może przyjaciela.
Chciała zapukać do drzwi, ale Carlos, ze swoim genialnym wyczuciem czasu jak zwykle cmokając Alexę wypadł omal nie potrącając Majki.
-Hejka, miłego dnia!-uśmiechnął się odbiegając od dziewczyn.
-I nawzajem!-krzyknęły za nim. Lex uśmiechając wpuściła Majkę do środka.
-Cześć-rzuciła i poszła do kuchni szykować nam herbatę. Już wiedziała, że uwielbia miętową z jedną łyżeczką cukru i dwoma kostkami lodu. Zawsze pamiętała takie szczegóły jak ulubiony kolor, uwagi na temat ciuchów czy właśnie herbata.
-Hey hi hello-brunetka weszła śpiewnie do kuchni swojej przyjaciółki. Oczywiście nie obyło się bez 3 godzinnej rozmowy o wszystkim i o niczym. Maja zdążyła opowiedzieć Alexie o przysłanym liście i jak to kochany James, jako wspaniały chłopak, zaoferował swoją pomoc. Na koniec Lex się popłakała ze szczęścia i mocno wyściskała przyjaciółkę. Potem oczywiście stwierdziła, że trzeba by powiadomić moich rodziców, że przyjdziemy. Układanie listu było bardzo trudnym zadaniem, ponieważ wystarczyło jedno nieodpowiednie słowo, źle odebrane przez pana Łopuszyńskiego i zaraz poleciałaby krew. Gdy go napisały Alexa spytała, czy brunetka nie mogłaby jej poduczyć polskiego. Było naprawdę ciężko, ale Lex umiała już wypowiedzieć kilka składnych zdań. Gdy tylko była 16:00 umówiły się na dzień jutrzejszy w domu Maslow'a i Łopuszyńska wyszła, po drodze zachodząc na pocztę. Dziesięć razy zastanowiła się i wahała, czy na pewno wysłać ten list, ale końcowo zamknęła oczy i biorąc głęboki oddech wrzuciła pocztówkę do skrzynki. Oddaliła się z lekkim uśmiechem i skierowała się w stronę domu. Akurat gdy wchodziła zauważyła samochód podjeżdżający na parking koło domu. Zaczęła podgrzewać obiad, wystarczyła jej minutka, a już rozchodziły się zapachy. James krzycząc do słuchawki wpadł do domu.
-Ale mnie to nie obchodzi! Jutro widzę dokumenty z jego podpisem na biurku!-krzyknął i się rozłączył.
-Coś się stało?-spytała Maja delikatnym głosem. Właśnie przypomniał jej się ojciec gdy...
-Tak.-powiedział jeszcze nabuzowany, ale wziął głęboki oddech.
-Opowiedz, ulży ci.-uśmiechnęła się słodko.
-Ah, ci niekompetentni...-już chciał na nich pokląć, ale spojrzał w duże oczy dziewczyny i zestopował-Pracownicy chyba tylko kawę popijają. Dokumenty. Tylko czterdzieści plików na pięć osob, to nie jest dużo przez tydzień. Mogliby skompletować je szybciej.
-A powiedziałeś im dokładnie, w jakim terminie mają to zrobić?-spytała spokojnie.
-Nie, ale...
-No właśnie-zauważyła-nie oczekuj cudów, dopóki nie powiesz, czego od nich wymagasz. Musisz konkretnie wiedzieć, do kiedy to chcesz.-postawiła mu jedzenie przed nosem i delikatnie zawiesiła ręce na ramionach-i nie możesz być taki nerwowy. To tylko ludzie, każdy czasem na leniwszy czy gorszy dzień. A teraz uspokój się i smacznego.-uśmiechnęła się szeroko. Jej dobry nastrój udzielił się także Maslowowi i po chwili jedli rozmawiając w najlepsze.
Następnego dnia James wyszedł w wyśmienitym humorze. Dzięki jemu pozytywnemu nastawieniu w końcu udało się nagrać nową piosenkę BTR. O tytule miał pomyśleć Gustavo. Zaraz po próbach podjechał pod budek, gdzie mieściło się centrum jego firmy. Każdy szykował się na porządny opieprz, szedł nerwowy, spięty i myślał, by przeżyć. Gdy brunet wszedł z uśmiechem przez szklane, obrotowe drzwi omal nie zatrzymały się im serca. Spodziewali się najgorszych reakcji szefa, a nawet zwolnień.
-Dzień dobry Caren. Piękne mamy dziś popołudnie, prawda?-zwrócił się do rudowłosej, czterdziestoletniej kobiety stojącej za recepcją. Ona spojrzała podejrzliwym wzrokiem na czekoladowookiego i odpowiedziała nieśmiałym skinieniem głowy podając mu klucz do biura, a on podziękował i skierował się do pokoju. Gdy tylko wszedł na biurku zauważył plik dokumentów z podpisem, o które prosił....zaraz....on nie prosił. On żądał. Gdy tylko sprawdził, czy wszystko jest w porządku zaraz poszedł do pracowników wykonujących to zadanie. Gdy tylko wszedł, mężczyźni zaczęli się bać. Już myśleli, że za chwilę zostaną bez pracy, jednakże....
-Proszę panów o uwagę.-zwrócił się do nich.-chciałbym podziękować wam za wspaniale wykonaną pracę. Dzisiaj kończycie 2h wcześniej, a na za tydzień widzę przygotowaną umowę z *ITY. -Nikt nie odważył się świętować. Jedynie gorąco podziękowali pracodawcy, który ruszył z uśmiechem do swojego biura, ponieważ musiał sam uzupełnić umowę. Było to dużo pracy, ale w końcu mu się udało, było już około godziny 20:00, więc postanowił wrócić do domu. Srebrne auto mknęło ulicą z otwartym dachem, a brunet czerpał radość i energię z wiatru opatulającego jego włosy i twarz.
Gdy przyjechał do domu zastał ciszę. Dziewczyny nie było w żadnym z pokoi. Przez chwilę myślał, że go zostawiła. Tymczasem ona spędziła dzień pracując ciężko w ogródku i spała jak zabita w sypialni, a obok stały spakowane walizki na jutrzejszy dzień. Chłopak wziął ciepły prysznic i instynktownie przytulając się do dziewczyny, zasnął.
*********************************************************************************
ITY-Wymyślona nazwa (przeze mnie xd) firmy współpracującej z korporacją Maslowa.
środa, 19 marca 2014
rozdział 8
Gdyby kto nie zauważył jednorazówka "Country girls" dostępna po prawej stronie. Miłej lektury.
-Spójrz na list-szepnęła cicho wciąż się w niego wtulając. On za to zaczął czytać na głos.
-Informujemy panią o wypadku samochodowym pańskich rodziców. W skutek większych obrażeń pani ojca i mniejszych matki prosimy o jak najszybsze stawienie się do sądu rejonowego na podpisanie odpowiednich dokumentów o przyznawanych prawach rodzicielskich. W przeciwnym razie będziemy zmuszeni oddać ją do sierocińca....Zamierzasz jechać?-spytał ze smutkiem. Ona nie odpowiedziała tylko ze łzami musnęła ustami jego policzek i pogłaskała, po czym znowu naszła ją kolejna fala niepochamowanego płaczu.
-Hej-podniósł jej podbródek do góry, by spojrzała mu w oczy.-Nie zostawię cię z tym. Ale nie mogę też zamieszkać tam. Może sprowadzimy twoją siostrę do Ameryki?-ona przestała chlipać i próbując się uspokoić biorąc głęboki oddech.
-Całkiem dobry pomysł tylko...-tu się zawahała-Nie będziemy problemem?
-Pomyślmy. Dwie, wspaniałe, piękne, zabawne, urocze kobiety dotrzymujące mi towarzystwa mają być kłopotem?-podniósł brew w uśmiechem na co ona uśmiechnęła się ocierając spływające łzy i przytuliła go mocno.
-Mówiłam ci już, że jesteś wspaniały?
-Chyba jeszcze nie-uśmiechnął się zawadiacko. A ona tylko się zaśmiała i ruszyła do łóżka.
-Jakby co czekam w łóżku!
-To miała być jakaś zachęta?-James śmiesznie zamajtał brwiami, a w odpowiedzi w jego stronę został rzucony kapeć. On skierował się do łazienki i wziął krótki prysznic, a ona leżała przed telewizorem oglądając kreskówki. Gdy brunet przyszedł zdziwiony ułożył się obok niej.
-Wiesz, nigdy nie rozumiałam czemu Tom to ten głupszy, przecież Jerry ma mniejszy mózg.-powiedziała przyglądając się kreskówce.
-Szczerze powiedziawszy to chyba nikt tego nie wie.-powiedział James po czym zapadła niezręczna cisza, która trwała do końca seansu. Po bajce wyłączyli telewizor i została tylko tajemnicza ciemność z gęstą atmosferą. Ni stąd ni zowąd brunet wyskoczył z pytaniem.
-Mogę cię przytulić?-Maja nie wiedziała co na to odpowiedzieć. Mruknęła ciche "yhm" i ułożyła głowę na klatce piersiowej mężczyzny, a on oplótł ją ramionami.
Rano Maslow obudził się w tej samej pozycji w jakiej zasnął i myśląc, że dziewczyna śpi, pocałował ją czule w czoło. Ale Maja nie spała. Od około godziny wpatrywała się w niego rozmarzonym wzrokiem, ale głupio się było do tego przyznać, więc siedziała cicho. Gdy tylko mężczyzna wyszedł odczekała kilka minut i ruszyła za nim do garderoby. Gdy akurat wchodziła James zapinał rozporek.
-Hej-odpowiedziała trochę speszona, za to on nie wydawał się być ani trochę skrępowany całą sytuacją. Zarzucając na siebie niebieską koszulę zadał jej jakieś pytanie, ale nie słuchała. Była zafascynowana nowym odkryciem, a mianowicie niezwykle seksownym i umięśnionym torsem na przeciwko stojącego mężczyzny. Wpatrywała się w wyrobione muskuły nie zdając sobie sprawy, że on macha jej ręką przed twarzą próbując zwrócić jej uwagę.
-Hej! Pytam co chcesz na śniadanie!-powtórzył już po raz 10 zdziwiony Maslow. Ona tylko bardzo się zarumieniła i odpowiedziała "Cokolwiek". Chłopak ze śmiechem wyszedł. Co to miało oznaczać?
Nie wiedziała tego, ale starała się ubrać jak najprędzej by zejść do bruneta. Miała nadzieję, że street style mu się spodoba. Gdy zeszła do kuchni pan domu stał do niej tyłem majstrując coś przed sobą. Ona po cichutku podeszła do niego i zawiesiła się na jego ramionach.
-Co tam pichcisz?
-Kanapeczki.Cóż, zamierzałem zrobić gofry...Ale przecież ja umiem nawet wodę podpalić....-zaśmiali się-choć, musimy pogadać.-podał jej talerz i ruszyli do jadalni.
-O czym?-spytała zestresowana, nawet nie wiedziała czym.
-Musimy ustalić co zrobimy z tym fantem?-pokazał jej wczorajszy list....
-Spójrz na list-szepnęła cicho wciąż się w niego wtulając. On za to zaczął czytać na głos.
-Informujemy panią o wypadku samochodowym pańskich rodziców. W skutek większych obrażeń pani ojca i mniejszych matki prosimy o jak najszybsze stawienie się do sądu rejonowego na podpisanie odpowiednich dokumentów o przyznawanych prawach rodzicielskich. W przeciwnym razie będziemy zmuszeni oddać ją do sierocińca....Zamierzasz jechać?-spytał ze smutkiem. Ona nie odpowiedziała tylko ze łzami musnęła ustami jego policzek i pogłaskała, po czym znowu naszła ją kolejna fala niepochamowanego płaczu.
-Hej-podniósł jej podbródek do góry, by spojrzała mu w oczy.-Nie zostawię cię z tym. Ale nie mogę też zamieszkać tam. Może sprowadzimy twoją siostrę do Ameryki?-ona przestała chlipać i próbując się uspokoić biorąc głęboki oddech.
-Całkiem dobry pomysł tylko...-tu się zawahała-Nie będziemy problemem?
-Pomyślmy. Dwie, wspaniałe, piękne, zabawne, urocze kobiety dotrzymujące mi towarzystwa mają być kłopotem?-podniósł brew w uśmiechem na co ona uśmiechnęła się ocierając spływające łzy i przytuliła go mocno.
-Mówiłam ci już, że jesteś wspaniały?
-Chyba jeszcze nie-uśmiechnął się zawadiacko. A ona tylko się zaśmiała i ruszyła do łóżka.
-Jakby co czekam w łóżku!
-To miała być jakaś zachęta?-James śmiesznie zamajtał brwiami, a w odpowiedzi w jego stronę został rzucony kapeć. On skierował się do łazienki i wziął krótki prysznic, a ona leżała przed telewizorem oglądając kreskówki. Gdy brunet przyszedł zdziwiony ułożył się obok niej.
-Wiesz, nigdy nie rozumiałam czemu Tom to ten głupszy, przecież Jerry ma mniejszy mózg.-powiedziała przyglądając się kreskówce.
-Szczerze powiedziawszy to chyba nikt tego nie wie.-powiedział James po czym zapadła niezręczna cisza, która trwała do końca seansu. Po bajce wyłączyli telewizor i została tylko tajemnicza ciemność z gęstą atmosferą. Ni stąd ni zowąd brunet wyskoczył z pytaniem.
-Mogę cię przytulić?-Maja nie wiedziała co na to odpowiedzieć. Mruknęła ciche "yhm" i ułożyła głowę na klatce piersiowej mężczyzny, a on oplótł ją ramionami.
Rano Maslow obudził się w tej samej pozycji w jakiej zasnął i myśląc, że dziewczyna śpi, pocałował ją czule w czoło. Ale Maja nie spała. Od około godziny wpatrywała się w niego rozmarzonym wzrokiem, ale głupio się było do tego przyznać, więc siedziała cicho. Gdy tylko mężczyzna wyszedł odczekała kilka minut i ruszyła za nim do garderoby. Gdy akurat wchodziła James zapinał rozporek.
-Hej-odpowiedziała trochę speszona, za to on nie wydawał się być ani trochę skrępowany całą sytuacją. Zarzucając na siebie niebieską koszulę zadał jej jakieś pytanie, ale nie słuchała. Była zafascynowana nowym odkryciem, a mianowicie niezwykle seksownym i umięśnionym torsem na przeciwko stojącego mężczyzny. Wpatrywała się w wyrobione muskuły nie zdając sobie sprawy, że on macha jej ręką przed twarzą próbując zwrócić jej uwagę.
-Hej! Pytam co chcesz na śniadanie!-powtórzył już po raz 10 zdziwiony Maslow. Ona tylko bardzo się zarumieniła i odpowiedziała "Cokolwiek". Chłopak ze śmiechem wyszedł. Co to miało oznaczać?
Nie wiedziała tego, ale starała się ubrać jak najprędzej by zejść do bruneta. Miała nadzieję, że street style mu się spodoba. Gdy zeszła do kuchni pan domu stał do niej tyłem majstrując coś przed sobą. Ona po cichutku podeszła do niego i zawiesiła się na jego ramionach.
-Co tam pichcisz?
-Kanapeczki.Cóż, zamierzałem zrobić gofry...Ale przecież ja umiem nawet wodę podpalić....-zaśmiali się-choć, musimy pogadać.-podał jej talerz i ruszyli do jadalni.
-O czym?-spytała zestresowana, nawet nie wiedziała czym.
-Musimy ustalić co zrobimy z tym fantem?-pokazał jej wczorajszy list....
Subskrybuj:
Posty (Atom)