rozdział 22

Tego dnia brunetka obudziła się przez rozmowę dochodzącą z korytarza, ale widać było tylko jeden cień chodzący niespokojnie w różne strony. To James.
-Nie....Skąd w ogóle wiesz?.....Tak, oczywiście....Dziś?...Postaramy się być o 18:00....Cześć.-usłyszała skrawek, po czym do pokoju wszedł brunet ubrany tylko w szare bokserki.
-Nie rób sobie planów na dziś. Idziemy do moich rodziców-westchnął siadając na krawędzi łóżka i oddychając ciężko. Dziewczyna wygrzebała się spod kołdry i na kolanach podeszła do Maslowa delikatnie całując go w kark i zaczynając masaż. Delikatnie wodziła palcami po jego wyrzeźbionych plecach i muskała każdy kawalątek jego skóry. W końcu poczuła, że jego mięśnie rozluźniają się.
Jak mężczyzna, który pracuje w korporacji i jest gwiazdą może się stresować taką drobnostką?
Uznała, że przydałoby się dziś załatwić formalności związane z wieczorem. W zamian za wieczorną zmianę, przejęła dyżur House'a w przychodni. Praca była lekka, choć zgoła nużąca. Nim zdążyła zauważyć, minęła 16:00. Czas powrotu do domu. Lili powiedziała, że nie czuje się najlepiej i miała zostać w domu. Oczywiście obiecała, że nie będzie szaleć tylko poleży w łóżku, grzecznie i spokojnie. Trudno było nie uwierzyć-to był istny anioł.
Maja stwierdziła, że mogłaby upiec ciasto. Ale jakie? Wpadła na pomysł. Sernik. Z rodzynkami, lukrem, posypką...Na samą myśl zaburczało jej w brzuchu. Postanowiła wcielić swój pomysł w życie i już po chwili szperała po szafkach. W czasie, kiedy spód się piekł, postanowiła dobrać ubiór. Nie mogła przecież pójść do rodziców faceta ratującego jej życie w łachmanach. Długo szukała. Nie chciała wyglądać jak jakaś uczennica przychodząca na rozpoczęcie roku, ale nie chciała też wyglądać, jakby wybierała się na imprezę z alkoholem i tańcem na rurze.
W końcu  gdy wybrała już odpowiednie ubrania, co było cudem za który należało wychwalać Boga, poszła dokończyć ciasto. W pół godziny zastygł twaróg i wszystko było gotowe. James Podjechał po nią. Wsiadła, całując do w policzek na powitanie i ruszyli w drogę. Stresowała się...Ale było czym?
Nawet jeśli, to mogłoby to być minimalne zdenerwowanie, tymczasem ona trzęsła się, jakby w samochodzie było śniegu po czubek nosa.
Po około 40 minutach wysiedli z samochodu. Widząc jej zdenerwowanie złapał jej prawą dłoń uśmiechając się pokrzepiająco. Ona chcąc pokazać jej śmiałość, zapukała do drzwi. Otworzyła jej przepiękna kobieta. Za nią stanął po chwili mężczyzna o cudownej postawie. Jej czerwona sukienka i jego szare włosy oraz garnitur sprawiały, że prezentowali się zabójczo.
-Dzień dobry-brunetka chciała być kulturalna i wyciągnęła dłoń. Została zmierzona od czubka głowy po palce po czym mężczyzna ujął jej dłoń z uśmiechem. Żona spojrzała na niego, po czym skierowała się do kuchni.
 Zasiedli przy stole. Atmosfera była gęsta tak bardzo, że z łatwością można ją było kroić nożem. Służąca, ubrana w skąpe ubrania podała indyka. Mimowolnie wzrok Jamesa skierował się na tył czerwonowłosej służki rodziców, podobnie było ze spojrzeniem jego ojca. Maja wywróciła oczami, widząc tę prześmieszną sytuację, ale już po chwili żona swojego niezbyt wiernego męża zaczęła rozmowę o pracy Mai. Kobiecie słysząc, że jest diagnostykiem, od razu poprawiło się nastawienie. Bóg wie, co przedtem myślała. Dla pieniędzy z nim jest?...Pozostawmy to bez komentarza.
Reszta działa się bez ceregieli. Przepytywanie jak w klasie.
Nie obyło się bez incydentów, jak Moira, czerwonowłose cudo, wylała przypadkowo sok na spodnie koło krocza Jamesa i próbowała go wytrzeć, oczywiście bez jakichkolwiek skrupułów. Po zaskakującej kolacji Maja miała ochotę tylko i wyłącznie położyć się spać. Oczywiście nie mogła, bo-jak musiało się okazać-jutro nie byłoby mleka do porannej kawy. Postanowiła się przejść chodnikiem koło plaży do najbliższego sklepu monopolowego. Po drodze, wracając zapatrzyła się na piaszczystą, mieniącą się blaskiem plażę.

Nagle spostrzegła młodszą siostrę rozmawiającą z trochę wyższym blondynem w zielonej kurtce i dłońmi w kieszeniach. Podeszła bliżej, żeby choć trochę podsłuchać. Wyraźnie się o coś sprzeczali. Mężczyzna stał tyłem, mówił dość delikatnym, lekko załamanym, ciepłym głosem próbując skończyć kłótnię, którą wywoływała dziewczyna. W pewnym momencie młodsza Łopuszyńska odwróciła się na pięcie i oparła o barierkę patrząc na zachód słońca, widocznie chcąc ochłonąć. Jednak mężczyzna podszedł do niej od tyłu i ją objął, a co za tym idzie, dziewczyna struchlała i zaczęła płakać.
Brunetka podeszła, a raczej przyczołgała się bliżej chcąc coś usłyszeć.
-Kocham cię-blondyn powiedział pół głosem pełnym emocji-Kocham, rozumiesz?
-Dobrze, wiesz, że ona mnie za to zabije-powiedziała nastolatka kładąc dłonie na torsie mężczyzny i wsłuchując się w bicie jego serca.
-Porozmawiam z nią. Wyjaśnimy wszystko. Tylko powiedz mi jedną rzecz. Kochasz mnie?-spytał mężczyzna  patrząc jej w oczy.
-Tak, Kendall. Powiedziała muskając jego wargi.

Rozdział 21

Nastała niezręczna cisza, którą pierwszą przerwał blondyn.
-Lili to moja...
-Koleżanka-przerwała mu wpół zdania Liliana.-Aurora poznała nas na spacerze- dodała przeciągłym tonem. Mimo, iż nie brzmiało to wiarygodnie,  nikt nie roztrząsał tematu. Wszyscy śmiali się i jedli kiełbaski. Na początku chłopcy skakali na trampolinie, jak małe dzieci, a później zrobili zawody w jedzeniu pianek, co oblali kilkoma piwami na jednego. Tylko Lili była spięta i cicha. Reszta balowała do rana. Pod koniec imprezy, pijackim bełkotem próbowali wyśpiewać równo nuty, ale gdy Alexa nie mogła już utrzymać Carlosa w pozycji pionowej, postanowiła ich porozwozić. Wszyscy zmęczeni, ale szczęśliwi odjechali rano, a młodsza z sióstr zasnęła jak kamień. Roześmiany Maslow bujał się na boki i szedł podparty o równie pijaną przyjaciółkę. Po kilku próbach, wreszcie weszli po schodach i ledwo dobrnęli do łóżka. Gdy w końcu mężczyzna mógł spokojnie spocząć, jego partnerka cały czas się wierciła co skutkowało tym, że oboje wpadali w śmiech nie do opanowania i tak w kółko. W końcu dziewczyna położyła się na torsie bruneta i oboje zasnęli.

Rano obudził Maję rumor z dołu. Ubrała satynowy, krótki szlafroczek i zeszła do kuchni. To była Lili, która kończyła szykować naleśniki. Była tajemnicza i milcząca. Jedyne, co powiedziała, dotyczyło tego, że wychodzi i mają na nią nie czekać z obiadem. Gdy młoda wyszła, James zszedł na dół. Zjedli śniadanie i postanowili się zająć pracą Jamesa. Pozostało sporo papierów do uzupełnienia, ale skończyli do szesnastej. Brunetka podrzuciła pomysł spaceru, który niezmiernie podobał się Maslowowi. Ubrali się w niewygniecione ubrania i wyszli. Spacerowali przez park podziwiając rozkwitające roślinki i tętniące życiem trawy. Dzieci cieszące się dzieciństwem biegały wokół ich nóg krzycząc coś niezrozumiale. Zwierzęta doskonale się bawiły, a starsze osoby czerpały radość z ciepłej temperatury i wspaniałej pogody. Dziewczyna pociągnęła chłopaka za rękę idąc w stronę centrum parku. Mężczyzna nie wiedział, gdzie go ciągnie, ale postanowił nie dopytywać. Dziewczyna zatrzymała się przed pięknie wyrzeźbioną fontanną opierając dłoń na jego torsie. Spojrzała w jego brązowo zielone oczy i przygryzła dolną wargę. Mężczyzna wpadł w trans wpatrując się tylko w długie, czarne,trzepoczące rzęsy okalające niezwykle piękne, błękitne oczy.

Nagle dziewczyna wykonała niespodziewany ruch i chlapnęła Jamesa odrobiną zimnej wody. Teraz, jego skóra miała na sobie błyszczące się w słońcu krople przejrzystej wody. Dziewczyna wyczekiwała na jego reakcję uśmiechając się dumnie. Dopiero gdy po chwili mężczyzna przetworzył, co się właśnie stało, zmienił minę na grobowo poważną. Dziewczyna odrobinę się przestraszyła, jednak postanowiła udawać, że nie zauważyła zmiany mimiki twarzy przyjaciela i wciąż z tym samym, choć mniej pewnym uśmiechem wpatrywała się w spływające krople bezbarwnej cieczy.  Mężczyzna nieznacznie się zbliżył i wykonał zamaszyste pociągnięcie dłonią, uprzednio nabierając tam dwa razy więcej wody niż Łopuszyńska, w czego skutek dziewczyna miała całe mokre włosy, z których życiodajna substancja spływała jej na rumiane policzki. Już po chwili ganiali wokół okrągłej fontanny chlapiąc wodą na wszystkie strony. Mimo, iż starsze panie z niezadowoleniem kręciły nad nimi głowami, oni mieli je w poważaniu i dalej wprawiali dzieci w osłupienie bawiąc się lepiej od nich. Jak można się domyśleć, do domu wracali zaznaczając chodniki mokrym śladem. Do domu weszli wciąż roześmiani, ale to, co tam zastali, było zadziwiające. W korytarzu stali Kendalla i Lili rozmawiający o Bóg wie czym. Blondyn wyraźnie próbował rozładować napięcie, a dziewczyna poddenerwowana zahaczała wzrok o każdy mebel w pomieszczeniu.

-Hej?-spytał niepewnie James łapiąc brunetkę za dłoń. W tym momencie dwójka odwróciła się w ich stronę przerażonymi oczyma

-Hej-powiedział niepewnie Schmidt.

-Nie chcę być niemiły, ale po co wpadłeś?-zagadnął Kendalla brunet. Blondyn nerwowo spojrzał na buty, po czym podniósł wzrok i już pewniej odpowiedział.

-Zgubiłem teksty do nowych piosenek. Dobrze wiesz, że producent mnie zabije, jak nie będę umiał zaśpiewać choćby jednej nuty, więc próbowałem wytłumaczyć Lili, jak wyglądają i czy mogę je skserować.-w jego głosie można było wyczuć nutę zmieszania i zawahania. Mimo to, Maslow poszedł na górę i wrócił po chwili niosąc dodatkowe, zapełnione tekstem kartki. Blondyn podziękował i po zaproszeniu na kawę oświadczył, że musi iść, więc domownicy jedynie odprowadzili go wzrokiem. Mai i Jamesowi wydawało się to podejrzane. Szczególnie, że zachowanie blondyna nie wskazywało na to, żeby wpadł tu na moment, żeby skopiować treść piosenki, ale postanowili, że dopóki nie dowiedzą się, o co chodzi, nie będą dopytywać.

Zapowiadał się ciekawy czas.

rozdział 20

-Witam szanowną panią-te słowa były pierwszymi, jakie Maja usłyszała tego dnia.
-Witam drogiego pana-uśmiechnęła się otwierając szerzej oczy, które właśnie przyzwyczajały się do rozświetlonego pomieszczenia. Mężczyzna wstał i podszedł do okna, wyglądając przez nie.
-Piękny dziś dzień-oświadczył po momencie ciszy-co powiedziałabyś na grilla?-dodał entuzjastycznie. Łopuszyńska widząc jego uśmiech oczywiście nie mogła mu odmówić.
Ranek zleciał im leniwie, na rozmowie i leżeniu. Około południa, dziewczyna ruszyła po rozpałkę do miasta i podwiozła ją do domu informując siostrę, że wpadną dziś przyjaciele Jamesa, między innymi Carlos z Alexą. Lili machnęła na to ręką mówiąc, że i tak się stąd nie rusza, bo Emilie i Aurora musiały jechać na badania i ma mnóstwo wolnego czasu.
Zaprosiła Kendalla, Logana, Carlosa i Alexę. Nie potrzebowała zbędnych gości.
Ustalili godzinę przybycia, czyli szesnastą, więc wszystko było jasne. Dziewczyna przygotowała ubrania, w czym pomogła jej Liliana, więc Maja mogła spokojnie ruszyć do szpitala. Była zaledwie czternasta, gdy zauważyła Jamesa czekającego na parkingu z torbą.
-Mogłeś zaczekać, przyszłabym i...-zaczęła, gdy wyskoczyła z samochodu, ale jej wypowiedź przerwał pocałunek. Maslow delikatnie ułożył dłonie na jej biodrach. Od słodyczy aż zakręciło jej się w głowie i wbiła mężczyźnie paznokcie w policzki, na których był dwudniowy zarost. Skończył z uśmiechem pełnym satysfakcji i ruszyli do samochodu. Oczywiście nie obyło się bez problemów, takich jak natarczywi paparazzi, ale dla człowieka unikającego ich przez dłuższy czas, to błahostka.
Po krótszym niż mogło by się zdawać czasie dotarli do posiadłości Maslowa. Brunet przekraczając próg domu, przymknął oczy i odetchnął z widoczną na twarzy ulgą.
-James!-krzyknęła uradowana Lili rzucając mu się na szyję. Przez ten krótki okres czasu, spędzała mnóstwo czasu z Maslowem i jak się można domyśleć, sporo z nim rozmawiała. Nic dziwnego, że przywiązała się do człowieka, który dał jej lepsze perspektywy, nauczył języka, poznał z ludźmi i zapewnił stabilną przyszłość. Jakby to ujął "Nie zapominając o moim wrodzonym wdzięku"-zapewne dodał by do tego jeden z najpiękniejszych uśmiechów.
Mężczyzna odwzajemnił uścisk zrzucając torbę.
-Zobacz, czego się nauczyłam-nastolatka pociągnęła mężczyzną w stronę ogrodu, a brunetka skomentowała to ze śmiechem idąc w ich kierunku. Gdy przekroczyła tarasowe drzwi zobaczyła siostrę robiącą salto, które zakończyła pięknym szpagatem.
-No nieźle, widać, że słuchałaś-powiedział dumny brunet przybijając jej piątkę, po czym sam ruszył na trampolinę.
-Tylko uważaj na ...-chciała krzyknąć Maja.
-TAK, WIEM, RANĘ!-krzyknął w jej stronę James wykonując rozmaite triki z jej siostrą.
Dziewczyna ruszyła w stronę domu, kręcąc z uśmiechem głową i wyciągnęła mięso na grilla, sałatkę oraz sprawdziła deser. Zbliżała się wyznaczona godzina. Dziewczyna ruszyła na górę, do garderoby, gdzie czekały na nią stosowne ubrania, które bez trudu, szybko wciągnęła na siebie. Po ułożeniu fryzury, wyjrzała przez okno. Lili już była przebrana. Pierwsi byli państwo Pena.
-Alexa!-krzyknęła Lili szczęśliwa na ich widok-O, i wujek Carlos!-jej uśmiech był jeszcze szerszy niż przed kilkoma chwilami.
-Czemu ja nie jestem wujkiem?-zastanowił się James.
-Jak możesz być wujkiem i szwagrem jednocześnie?-odpowiedziała pytaniem Lili. Łopuszyńska spojrzała na niego z uśmiechem, co odwzajemnił także zakłopotany Maslow.
Drugi przybył Henderson. Już po kilku minutach od poznania Lili dogadywali się jak brat z siostrą. Ostatni, jak się można spodziewać spóźniony, przybył Kendall. Przekraczając próg domu, zaczął:
-Sorka za spóźnienie, ale musiałem....Lili?-spytał zdziwiony.
-Ke...Kendall?-spytała równie zszokowana dziewczyna. Maja z Jamesem spojrzeli po sobie.
-Skąd wy się znacie?-spytali równocześnie Maslow i Łopuszyńska. Zapowiadało się ciekawie....

rozdział 19

Obudził ją dzwonek telefonu. Niechętnie otworzyła oczy i przeniosła wzrok na komórkę. To nagły wypadek w szpitalu. Ale tak żeby o 4:00?! Niemrawo ruszyła do szafy i zakładając pierwszą lepszą rzecz poszła do Lili. Ledwo żywej małej siostrze powiedziała, że musi jechać do jakiegoś pacjenta i że dziewczyny mogą przychodzić o której chcą, na stole w kuchni są pieniądze na jakąś kolację, a obiad jest w lodówce. Obiecała też, że wpadnie na jakieś 2 h i się zmyje. Pobiegła do samochodu i po niedługim czasie była w gabinecie House'a. Usiadła cicho przy stole, tak, by nie przeszkadzać w pisaniu na tablicy. 
-Ninja przybył-powiedział Greg odwracając wzrok ku brunetce.
Dziewczyna zarumieniła się widząc parę nieziemsko przesyconych błękitem oczu.

-Objawy grypodobne. No, myśleć!-pośpieszał ich House.

-No nie wiem...Może grypa?-spytał z przekąsem Chase. Wiadomo było, że jeżeli House wziął ten przypadek nie byłaby to zwykła grypa. Maja spojrzała na tablicę.

"Gorączka, dreszcze, bóle głowy, stawów, tiki mięśni, sztywność stawów"

Podczas gdy wszyscy się wykłócali, czy Chase jest idiotą czy też ma rację brunetka milczała.
-Kim jest z zawodu?-spytała cicho.
-CIEPŁO!-krzyknął Gregory jakby był chory na umyśle.
-Leśniczy-szybko rzuciła Cameron-ale co to ma wspólnego....
-Borelioza?-kontynuowała Łopuszyńska z wzrokiem wciąż skierowanym na House'a.
-Nie ma czerwonych śladów-powiedział do tej pory cichy Foreman.
-Bóle głowy....-zaczęła brunetka.
-CIEPLEJ!-zawtórował jej.
-Chodźcie za mną-po kilku minutach dziewczyna i ruszyła do mężczyzny. Zaczęła szukać w jego czuprynie. I znalazła.

-Zaczerwienienie o średnicy  kilku centymetrów, lekko wypukłe, ciepłe, bolesne przy dotyku, jaśniejszy od środka. Typowy rumień po ukąszeniu kleszcza.-powiedziała zostawiając osłupiałych współpracowników i patrzącego przychylnym wzrokiem pół-szefa ruszając do Jamesa. Ostatnie co dosłyszała to "No i skróciła zabawę!" zza pleców.
Znalazła salę Jamesa i pukając, weszła do środka. Bruneta odwiedził gość, konkretniej Kendall.
-Mówię ci, jest naprawdę wspaniała.-usłyszała tylko końcówkę rozmowy.
-Kto?-Łopuszyńska była ciekawa.
-Nowa dziewczyna Kendalla-wydał Schmidta brunet, za co dostał lekko w bok.
-James, to ja lecę, widzimy się po południu.-powiedział i ruszył do drzwi, zatrzymując się przy nich na chwilę-A tymczasem się nie połknijcie!-dodał z uśmiechem i opuścił pokój, w której pozostała dwójka.
-Dzisiaj zostaję z tobą. Lili zostaje się z dziewczynami. Podobno też poznała chłopaka-Maja usiadła na skraju łóżka-Lepiej się czujesz?-spytała odgarniając mu grzywkę.
-Pewnie-uśmiechnął się-Twój szef był tu ostatnio-powiedział z uśmiechem. Czekajcie.House tu był i on na wspomnienie wizyty się uśmiecha?
-Ale jak to?-dziewczyna zmarszczyła brwi. Co przełożony z diagnostyki robił u Jamesa, skoro jej nie było w pracy?
-Tak to. Był tu i mówił, że jutro mnie wypuszczą-dodał entuzjastycznie. Dziewczyna postanowiła nie martwić się i cieszyć z brunetem. Miło rozmawiali jeszcze przez godzinę, po czym James poprosił Maję o załatwienie kilku spraw. Wzięła jego czarną brykę i ruszyła na miasto. Załatwiła kilka formalności i ruszyła do domu.Akurat dziewczyny w tym czasie wybrały się do centrum handlowego i na lody, więc mogła szybko posprzątać porządnie cały dom i powkładać do lodówki wcześniej zrobione zakupy. Szybko przebrała się z roboczych ciuchów i pobiegła do szpitala, gdzie siedzieli chłopcy.
-Hej-machnęła im wchodząc do pomieszczenia i ściągając okulary.
-Hej-odpowiedzieli chórem. Są bardzo zgodni.
Maja usiadła na krześle odrobinę dalej by popatrzeć na ich uśmiechy. Dopiero po trzydziestu minutach przypomnieli sobie, że w tym małym pomieszczeniu oddycha także Łopuszyńska. Nie miała im tego za złe. Byli wspaniali. Wyszli dopiero wieczorem, a dziewczyna została z Jamesem. Opowiadali sobie żarty, uśmiechali się, mówili, jak im minął dzień....Gładko przechodząc z tematu na temat nie zauważyli, jak zegar wybił północ.
-Panie Maslow, czas do łóżka.-powiedziała do siedzącego na przeciw czekoladowookiego.
-Pod jednym warunkiem, pani doktor-zbliżył się delikatnie, kładąc jej rękę na ramieniu.
-Pacjenci nie wyznaczają warunków-uśmiechnęła się brunetka.
-Widocznie jestem wyjątkiem-przyciągnął ją lewą dłonią-Pani, kładzie się ze mną.-uśmiechnął się i nawet nie dając jej czasu na przetworzenie tego, co właśnie powiedział, pociągnął ją za biodra i ułożył obok siebie. Gdy próbowała wstać, zaczął ją łaskotać, więc nie mogła się ruszyć. Po chwili uspokoili się.Przełożył jej rękę przez pas. Ucałował w czoło i szepnął czułe "Dobranoc". Jego pięknie mieniące się oczy. Jego szeroki uśmiech. Jego miętowy oddech. Jego intensywne perfumy. Teraz wszystko było na swoim miejscu...

rozdział 18

Jak podejrzewała, James obudził się z krzykiem około 6:00 nad ranem. Szybko wzięła strzykawkę i wpuściła mu gwałtownie zawartość do żyły. Cały zlany potem Maslow ciężko oddychał, ale już po chwili się uspokoił. Niestety, po tym incydencie adrenalina długo się utrzymywała i żadne z nich nie mogło zasnąć. James spróbował zacząć rozmowę.
-Maja....Chciałem tylko powiedzieć, że ja od tamtego momentu...-uciszyła go gestem dłoni. Miała dużo czasu na przemyślenia. Zastanawiała się, czy to tylko jego wina, czy zmienił się na tyle, by mu ufać... co teraz...
-Ja rozumiem-uśmiechnęła się do niego niemrawo.-Przecież nie jestem tu od osądzania. Jestem twoją pracownicą-zrobiła wymowny ruch palcami. On złapał ją za rękę i spojrzał w jej oczy.
-Mimo to wolałbym, żebyś mi ufała-delikatnie zagryzła wargę, gdy kosmyk włosów spadł jej na twarz. Jak można się spodziewać, Maslow jednym ruchem dłoni zagarnął je za ucho i przeszedł palcami, powolnym ruchem na jej kark i przyciągnął ją, by po chwili lekko musnąć jej wargi.
-Masz u mnie kredyt zaufania i nie spieprz tego-zaśmiała się słodko brunetka głaszcząc Jamesa po policzku, na którym pojawiał się lekki zarost.
-Dobra dosyć tych miłości!-krzyknął ostentacyjnie jakiś mężczyzna z tyłu, aż oboje podskoczyli. Gregory House. Ten to ma wejścia.-Przyszedłem sprawdzić zapisy z obserwacji-spojrzał na dziewczynę, a ona podała mu papiery. Po momencie zostawił ich samych, ale przyjechali Kendall i Logan, więc dała mężczyznom parę chwil. Pielęgniarka dała w tym czasie Jamesowi śniadanie i leki, a ona zeszła do bufetu siadając z Cameron, Chase'm i Foreman'em. Dziś ich szef był chyba nie w sosie, bo przyszedł tylko po obiad, odebrał go i odszedł do swojego gabinetu. Coś go trapiło, ale brunetka nie wiedziała co. Widziała też, jak Cameron flirtuje z Chase'm, na co zrobiła mu pogadankę i gdy wychodziła, dala mu subtelną propozycję, by zaprosił ją na randkę. Podpowiedziała w zdaniu "Ostatnio uruchomili nową restaurację. Wybierz się tam kiedyś i pamiętaj, że w towarzystwie je się lepiej"-mrugnęła i wyszła. Kilka razy odwiedziła podczas dnia Jamesa, ale zawsze ktoś z nimi był. Około 18:00 pożegnała się całusem z Jamesem i pojechała do domu, uprzednio zajeżdżając po Lili i dziękując gorąco przyjaciołom za pomoc.
Po całym, męczącym dniu marzyła tylko o ciepłej kąpieli. Gdy weszła od domu szybko usmażyła naleśniki próbując ich słodyczą poprawić humory i jej i siostrze, choć było ciężko. Później posłuchała Lili jak chodziła z Emilie, Laurą, chłopakiem Ems i tajemniczym blondynem po mieście. Rumieniła się, mówiąc o chłopcach, a nie przypuszczała, żeby bujała się w chłopaku przyjaciółki. Starsza Łopuszyńska zaproponowała, żeby zaprosiła dziewczyny na noc, miałyby cały dom dla siebie, na przykład jutro, a ona zostałaby z Jamesem. Liliana dziękując przytuliła siostrę i wyciągnęła komórkę z kieszeni spodni, dzwoniąc do dziewczyn. Maja westchnęła z uśmiechem widząc przejętą siostrę rozmawiającą z przyjaciółkami łamaną angielszczyzną o planach.
Skierowała się na górę, wzięła długą, relaksującą kąpiel i skierowała się do sypialni.Czegoś jej tu brakowało. Rozejrzała się, ale wszystko było po staremu, więc ułożyła się w łóżku, opatulając się kołdrą po szyję.  I wtedy poczuła zapach perfum. Jego perfum. Brakowało jej jednej osoby. Jamesa....

rozdział 17

By zrozumieć tą część historii należy zobaczyć ponownie do końcówkę rozdziału piątego. MIŁEJ LEKTURY.

-To może łaskawie mi opowiesz, co się stało?-pytała zaszywając ranę pół przytomnego Maslowa.
-Bo....Wiesz...-zaczął, ale wszedł twój szef.
-Nie przeszkadzajcie sobie-usiadł ostentacyjnie, a za nim weszła reszta grupy-kocham takie problemy!-udał entuzjazm patrząc na dziewczynę wymownie.
-Skończysz później-powiedziała spoglądając na Greg'a.
-Gregory!-to sali weszła Cuddie-Pilne wezwanie. Łopuszyńska, kończ i do House'a-gdy zobaczyła zaistniałą sytuację właśnie kończyłam robotę. Wszyscy niechętnie wyszli, a mój szef obejrzał się jeszcze do sali i zniknął za ścianą.
-Masz cholernego farta James-powiedziałam chowając ekwipunek-Wszystko w porządku. Lili czeka na korytarzu. Wszyscy się o ciebie martwią. Zostaniesz jeszcze na badaniach, żeby zobaczyć,  czy nie masz urazów wewnętrznych, potem chwila na obserwacje, złożysz zeznania i powinnam wieczorem być-brunetka cmoknęła czekoladowo-okiego w policzek i wpuściła przyjaciół do sali biegnąć do pacjenta. Dzień był ciężki. Pacjent miał jak się okazało, raka krwi z powikłaniami. Po skończonej pracy współpracownicy rozeszli się i papierkowa robota została jej szefowi, który nie miał o niej bladego pojęcia w czego skutek siedziała z nim dyskutując i przedrzeźniając się aż do 19:00. Potem zostawiła House'a i pobiegła do Jamesa, gdzie leżał i wisiał na komórce.
-Opowiadaj-zarządziła.
-Więc....No i czas na wyznania-zaśmiał się gorzko-miałem kiedyś wiele dziewczyn. Wśród nich była Carmen. Niepozorna, słodka mulatka. Przespałem się z nią, ale nie chciałem nic więcej. Napastowała mnie, dręczyła i wniosłem to do sądu. Dostała zakaz przebywania w pobliżu mnie na 200 metrów. Ale kilka dni temu widocznie się skończył. Napadła mnie. Na początek tylko krzyczała, trochę biła, ale potem stwierdziła, że zasługuję na karę, a to na początek-powiedział spoglądając na ramię.- Dziewczyna zadumała się na moment, po czym wstała.
-Może na nią zasługujesz?-spytała szeptem-Może to i psychopatka. Niebezpieczna, chora. Ale z miłości. Zostawiłeś ją, James. Seks dla kobiety to coś więcej niż zaspokajanie potrzeb. To zaufanie-zmierzyła go wzrokiem po czym skierowała się do drzwi.
-Zostawisz mnie tak samego?-spytał po chwili milczenia.
-Jadę na moment, porozmawiam z Lili. Alexa obiecała zgarnąć ją na noc, żeby nie siedziała sama. Wrócę niedługo-powiedziała zarzucając skórzaną torebkę i wyszła. Już miała wyciągać rękę po taksówkę, ale zauważyła, ze znajoma jej twarz mija koło niej.
-...Łukasz?-spytała patrząc na błyszczące oczy motocyklisty. Podwinął do góry szybkę od kasku i spytał:
-Gdzie podwieźć?-podała mu adres i z wdzięcznością wsiadła. Już niedługo była pod domem Alexy i Carlosa. Wytłumaczyła młodszej siostrze, że "Wujkowi Jamesowi" nic nie będzie, ale muszą go jeszcze badać i będzie dobrze się bawić z ciocią Alexą i wujkiem Carlosem.
Wróciła do szpitala samochodem Jamesa, ponieważ zaszła do domu po ubrania dla bruneta. Przy recepcji spotkała szefa wychodzącego z dyżuru. Gdy weszła do sali James niespokojnie spał. Leki przeciwbólowe chyba przestawały działać. Westchnęła i opierając się na biurku zamknęła oczy. To będzie ciężka noc...

rozdział 16

-Halo?-powiedziała do słuchawki telefonu. już po chwili rozbrzmiał w niej ciepły głos.
-Pani Łopuszyńska jak mniemam. Chciałam poinformować, że pani podanie o pracę zostało rozpatrzone pozytywnie. Zapraszamy pojutrze o 9:00 do wydziału diagnostyki.
-Dobrze, dziękuję za informację. Do widzenia-odpowiedziała jeszcze zastygła. James wpatrywał się w nią pytającym wzrokiem.-Dostałam pracę!-zaczęła piszczeć jak opętana, jakby jakiś szatan w nią wstąpił. James uśmiechnął się do niej i pogratulował. Wypili może odrobinę za dużo....
Następnego dnia obudzili się na kanapie, ubabrani czerwonym winem i w wygniecionych ubraniach. Jak zwykle James musiał zebrać się do pracy, więc kiedy poszedł się przebrać, Maja zrobiła śniadanie. Zjedli śniadanie z ledwo dobudzoną Lili, która zwlokła się w piżamie.Na wieść o pracy siostry bardzo się ucieszyła. Starsza Łopuszyńska pożegnała się buziakiem z Jamesem, po czym Maslow wyjechał.
-Ej, młoda-zaczepiła siostrę-nie chciałabyś może poznać mojej przyjaciółki? Wybieram się dzisiaj do niej-mrugnęła wkładając naczynia do zmywarki.
-OK. A przy okazji poznałam nową koleżankę, naszą sąsiadkę. Ma na imię Emilie i prosiła, żebym wpadła dzisiaj, jeżeli nie masz nic przeciwko. Chciała mnie poznać ze swoją przyjaciółką Aurorą-uśmiechnęła się promiennie. Starsza z sióstr także podniosła kąciki ust. Ucieszyła się na wieść towarzystwa Lili. Wiedziała, że w końcu znajdzie koleżanki, ale bała się, że będzie cicha i skryta przez zmianę otoczenia.
Maja pobiegła do garderoby i po pięciu minutach wyszła przebrana, a podobnie było z ubiorem jej siostry.
Przeszły się niespiesznym krokiem trafiając do domu Alexy. Blondynka była nieco zdziwiona jednym gościem więcej. Jak zwykle, przyjacielska aktorka chciała porozmawiać z Lili lub nawiązać jakikolwiek przyjazny kontakt, co udało jej się z trudem. Lili naprawdę dobrze radziła sobie jak na osobę, która dopiero zaczynała przyzwyczajać się do odmiennego języka. Spędziły miłe kilka godzin, po czym Łopuszyńskie postanowiły wrócić do domu. Maja zaczęła gotować obiad, przy czym pomogła jej Lili. Zjadły go rozmawiając, a później starsza siostra wypuściła młodszą do koleżanek. Około 19:00 przyszedł skatowany całodniowym przeglądaniem papierów i pełnym obrad dniem. Jego "dziewczyna" chciała jakoś temu zaradzić. W końcu od czego tu była?
Odgrzała mu obiad, podając herbatę z rumianku. Po skończonym posiłku kazała mu się iść umyć, na co przystał z ochotą. W tym czasie wróciła Lili relacjonując co się wydarzyło. Jak dostała naszyjnik przyjaźni, jak poznała chłopaka "Ems" i jego przystojnego blond kuzyna-na te słowa zarumieniła się jak rumiane jabłuszko. Brunetka wysłuchała wszystkiego i pośmiały się razem, po czym starsza wyszła do swojego pokoju, uprzednio biorąc 5 minutowy prysznic. W sypialni zastała leżącego na brzuchu Jamesa ze zmarszczonym czołem. Wpatrywała się chwilę w jego pięknie wyrzeźbione plecy i przeniosła wzrok na jego niezadowoloną minę. Gdy zamknęła drzwi, mrużąc oczy, spojrzał na nią.
-Maja?-spytał zmęczonym głosem. Nie spał, nie mógł. Było to widać na pierwszy rzut oka. Dziewczyna bez słowa podeszła do łóżka i delikatnie zaczęła rozmasowywać jego plecy. Rozcierała je delikatnie przyciskała, patrzyła jak mina mężczyzny pod nią zmienia ze strudzonej na pół uśmiechniętą. Całą czynność zakończyła ciepłym muśnięciem jego karku wargami i położyła się obok.James przekręcił się w jej stronę i przyciągnął ją do siebie ramieniem. Na miły sen usłyszał od niej słodkie dobranoc i tej nocy spał jak małe dziecko.
Następnego dnia poszła pierwszy dzień do pracy uprzednio zostawiając siostrę z wieloma książkami i telewizją.
Gdy tylko przekroczyła próg szpitala wiedziała, że to jej miejsce. Mimo trudności i ciężkiego charakteru szefa udało im się rozwiązać zagadkę dotyczącą choroby pacjenta i został on poddany odpowiedniemu leczeniu. Czekały ją jeszcze 2 godziny pracy w przychodni, do 17:00. Zasadniczo miał je wyrobić twój Dr. House, jej szef, ale zlecił to tobie w zamian za 2 dni wolne do wykorzystania kiedy tylko chciała. Zostało jej jakieś 30 minut, gdy dostała wiadomość, że lekarze potrzebuję szybko pomocy w sali nr 17. Jakiś zakrwawiony mężczyzna wbiegł do szpitala z kulką w torsie.
Wzięła szybko morfinę i zaczęła biec w kierunku sali, bo nie wiedziała, jak poważnie są rany, a człowiek mógł się wykrwawić lub być tylko draśnięty. Gdy wbiegła na salę zauważyła sztab lubi próbujących mu pomóc. Kazała się im wszystkim usunąć z drogi by spojrzeć na rannego. Gdy tylko odwrócił się do niej doznała ciężkiego szoku.
-...James?-szepnęła.