rozdział 9

-Oh.-spojrzała na niego, ale zanim cokolwiek zdążyła powiedzieć.
-No więc w nocy, gdy spałaś robiąc ze mnie poduszkę, obmyśliłem plan. Mam dokładnie  dwa tygodnie wolnego za trzy doby, więc postanowiłem zarezerwować nam samolot i polecieć do Polski. Przekonamy twoich rodziców, twoją siostrę....
-Lilianę-dokończyła widząc jego niepewność na twarzy.
-By przyjechała tu z nami. Zamieszkałaby w pokoju gościnnym, trochę go dla niej przerobię jeżeli chce. Dopełnimy tam wszelkich formalności i po sprawie.-dziewczyna wstała i mocno przytuliła bruneta.
-Dziękuję. -uśmiechnęła się szeroko. Wiedziała, że wszystko jest dzięki niemu.
-Ale tylko dzięki tobie może się zgodzić na przyjazd tu. Dasz radę ją przekonać?-nie była pewna, ale tylko kiwnęła głową. Jej siostra odkąd pamięta bardziej trzymała się rodziców od niej, była ta miejscowa. Nie wiadomo...Ale nie chciała zniechęcać James'a.
-Spotykasz się dziś z Alexą?
-Być może.
-Powiedz jej, że wyjeżdżamy. Nie chcę się przed nią tłumaczyć, najlepiej przedstaw obecną sytuację jako coś dobrego, żeby się nie martwiła.-powiedział zakładając marynarkę. On musiał pójść do pracy i uśmiechając się do niej, wyszedł. Maja postanowiła zrobić obiad by nie James nie musiał się później z nim kłopotać, a gdy już skończyła, bez chwili zastanowienia ruszyła na piechotę do domu państwa Pena. W głębi serca zazdrościła im, nawet za bardzo. Byli zwyczajną parą, nie udawaną jak to ona z Maslowem, oni pałali do siebie odwzajemnionym uczuciem, a dla niej James był tylko czymś w rodzaju pracodawcy i być może przyjaciela.
Chciała zapukać do drzwi, ale Carlos, ze swoim genialnym wyczuciem czasu jak zwykle cmokając Alexę wypadł omal nie potrącając Majki.
-Hejka, miłego dnia!-uśmiechnął się odbiegając od dziewczyn.
-I nawzajem!-krzyknęły za nim. Lex uśmiechając wpuściła Majkę do środka.
-Cześć-rzuciła i poszła do kuchni szykować nam herbatę. Już wiedziała, że uwielbia miętową z jedną łyżeczką cukru i dwoma kostkami lodu. Zawsze pamiętała takie szczegóły jak ulubiony kolor, uwagi na temat ciuchów czy właśnie herbata.
-Hey hi hello-brunetka weszła śpiewnie do kuchni swojej przyjaciółki. Oczywiście nie obyło się bez 3 godzinnej rozmowy o wszystkim i o niczym. Maja zdążyła opowiedzieć Alexie o przysłanym liście i jak to kochany James, jako wspaniały chłopak, zaoferował swoją pomoc. Na koniec Lex się popłakała ze szczęścia i mocno wyściskała przyjaciółkę. Potem oczywiście stwierdziła, że trzeba by powiadomić moich rodziców, że przyjdziemy. Układanie listu było bardzo trudnym zadaniem, ponieważ wystarczyło jedno nieodpowiednie słowo, źle odebrane przez pana Łopuszyńskiego i zaraz poleciałaby krew. Gdy go napisały Alexa spytała, czy brunetka nie mogłaby jej poduczyć polskiego. Było naprawdę ciężko, ale Lex umiała już wypowiedzieć kilka składnych zdań. Gdy tylko była 16:00 umówiły się na dzień jutrzejszy w domu Maslow'a i Łopuszyńska wyszła, po drodze zachodząc na pocztę. Dziesięć razy zastanowiła się i wahała, czy na pewno wysłać ten list, ale końcowo zamknęła oczy i biorąc głęboki oddech wrzuciła pocztówkę do skrzynki. Oddaliła się z lekkim uśmiechem i skierowała się w stronę domu. Akurat gdy wchodziła zauważyła samochód podjeżdżający na parking koło domu. Zaczęła podgrzewać obiad, wystarczyła jej minutka, a już rozchodziły się zapachy. James krzycząc do słuchawki wpadł do domu.
-Ale mnie to nie obchodzi! Jutro widzę dokumenty z jego podpisem na biurku!-krzyknął i się rozłączył.
-Coś się stało?-spytała Maja delikatnym głosem. Właśnie przypomniał jej się ojciec gdy...
-Tak.-powiedział jeszcze nabuzowany, ale wziął głęboki oddech.
-Opowiedz, ulży ci.-uśmiechnęła się słodko.
-Ah, ci niekompetentni...-już chciał na nich pokląć, ale spojrzał w duże oczy dziewczyny i zestopował-Pracownicy chyba tylko kawę popijają. Dokumenty. Tylko czterdzieści plików na pięć osob, to nie jest dużo przez tydzień. Mogliby skompletować je szybciej.
-A powiedziałeś im dokładnie, w jakim terminie mają to zrobić?-spytała spokojnie.
-Nie, ale...
-No właśnie-zauważyła-nie oczekuj cudów, dopóki nie powiesz, czego od nich wymagasz. Musisz konkretnie wiedzieć, do kiedy to chcesz.-postawiła mu jedzenie przed nosem i delikatnie zawiesiła ręce na ramionach-i nie możesz być taki nerwowy. To tylko ludzie, każdy czasem na leniwszy czy gorszy dzień. A teraz uspokój się i smacznego.-uśmiechnęła się szeroko. Jej dobry nastrój udzielił się także Maslowowi i po chwili jedli rozmawiając w najlepsze.
Następnego dnia James wyszedł w wyśmienitym humorze. Dzięki jemu pozytywnemu nastawieniu w końcu udało się nagrać nową piosenkę BTR. O tytule miał pomyśleć Gustavo. Zaraz po próbach podjechał pod budek, gdzie mieściło się centrum jego firmy. Każdy szykował się na porządny opieprz, szedł nerwowy, spięty i myślał, by przeżyć. Gdy brunet wszedł z uśmiechem przez szklane, obrotowe drzwi omal nie zatrzymały się im serca. Spodziewali się najgorszych reakcji szefa, a nawet zwolnień.
-Dzień dobry Caren. Piękne mamy dziś popołudnie, prawda?-zwrócił się do rudowłosej, czterdziestoletniej kobiety stojącej za recepcją. Ona spojrzała podejrzliwym wzrokiem na czekoladowookiego i odpowiedziała nieśmiałym skinieniem głowy podając mu klucz do biura, a on podziękował i skierował się do pokoju. Gdy tylko wszedł na biurku zauważył plik dokumentów z podpisem, o które prosił....zaraz....on nie prosił. On żądał. Gdy tylko sprawdził, czy wszystko jest w porządku zaraz poszedł do pracowników wykonujących to zadanie. Gdy tylko wszedł, mężczyźni zaczęli się bać. Już myśleli, że za chwilę zostaną bez pracy, jednakże....
-Proszę panów o uwagę.-zwrócił się do nich.-chciałbym podziękować wam za wspaniale wykonaną pracę. Dzisiaj kończycie 2h wcześniej, a na za tydzień widzę przygotowaną umowę z *ITY. -Nikt nie odważył się świętować. Jedynie gorąco podziękowali pracodawcy, który ruszył z uśmiechem do swojego biura, ponieważ musiał sam uzupełnić umowę. Było to dużo pracy, ale w końcu mu się udało, było już około godziny 20:00, więc postanowił wrócić do domu. Srebrne auto mknęło ulicą z otwartym dachem, a  brunet czerpał radość i energię z wiatru opatulającego jego włosy i twarz.
Gdy przyjechał do domu zastał ciszę. Dziewczyny nie było w żadnym z pokoi. Przez chwilę myślał, że go zostawiła. Tymczasem ona spędziła dzień pracując ciężko w ogródku i spała jak zabita w sypialni, a obok stały spakowane walizki na jutrzejszy dzień. Chłopak wziął ciepły prysznic i instynktownie przytulając się do dziewczyny, zasnął.
*********************************************************************************
ITY-Wymyślona nazwa (przeze mnie xd) firmy współpracującej z korporacją Maslowa.

rozdział 8

Gdyby kto nie zauważył jednorazówka "Country girls" dostępna po prawej stronie. Miłej lektury.
-Spójrz na list-szepnęła cicho wciąż się w niego wtulając. On za to zaczął czytać na głos.
-Informujemy panią o wypadku samochodowym pańskich rodziców. W skutek większych obrażeń pani ojca i mniejszych matki prosimy o jak najszybsze stawienie się do sądu rejonowego na podpisanie odpowiednich dokumentów o przyznawanych prawach rodzicielskich. W przeciwnym razie będziemy zmuszeni oddać ją do sierocińca....Zamierzasz jechać?-spytał ze smutkiem. Ona nie odpowiedziała tylko ze łzami musnęła ustami jego policzek i pogłaskała, po czym znowu naszła ją kolejna fala niepochamowanego płaczu.
-Hej-podniósł jej podbródek do góry, by spojrzała mu w oczy.-Nie zostawię cię z tym. Ale nie mogę też zamieszkać tam. Może sprowadzimy twoją siostrę do Ameryki?-ona przestała chlipać i próbując się uspokoić biorąc głęboki oddech.
-Całkiem dobry pomysł tylko...-tu się zawahała-Nie będziemy problemem?
-Pomyślmy. Dwie, wspaniałe, piękne, zabawne, urocze kobiety dotrzymujące mi towarzystwa mają być kłopotem?-podniósł brew w uśmiechem na co ona uśmiechnęła się ocierając spływające łzy i przytuliła go mocno.
-Mówiłam ci już, że jesteś wspaniały?
-Chyba jeszcze nie-uśmiechnął się zawadiacko. A ona tylko się zaśmiała i ruszyła do łóżka.
-Jakby co czekam w łóżku!
-To miała być jakaś zachęta?-James śmiesznie zamajtał brwiami, a w odpowiedzi w jego stronę został rzucony kapeć. On skierował się do łazienki i wziął krótki prysznic, a ona leżała przed telewizorem oglądając kreskówki. Gdy brunet przyszedł zdziwiony ułożył się obok niej.
-Wiesz, nigdy nie rozumiałam czemu Tom to ten głupszy, przecież Jerry ma mniejszy mózg.-powiedziała przyglądając się kreskówce.
-Szczerze powiedziawszy to chyba nikt tego nie wie.-powiedział James po czym zapadła niezręczna cisza, która trwała do końca seansu. Po bajce wyłączyli telewizor i została tylko tajemnicza ciemność z gęstą atmosferą. Ni stąd ni zowąd brunet wyskoczył z pytaniem.
-Mogę cię przytulić?-Maja nie wiedziała co na to odpowiedzieć. Mruknęła ciche "yhm" i ułożyła głowę na klatce piersiowej mężczyzny, a on oplótł ją ramionami.
Rano Maslow obudził się w tej samej pozycji w jakiej zasnął i myśląc, że dziewczyna śpi, pocałował ją czule w czoło. Ale Maja nie spała. Od około godziny wpatrywała się w niego rozmarzonym wzrokiem, ale głupio się było do tego przyznać, więc siedziała cicho. Gdy tylko mężczyzna wyszedł odczekała kilka minut i ruszyła za nim do garderoby. Gdy akurat wchodziła James zapinał rozporek.
-Hej-odpowiedziała trochę speszona, za to on nie wydawał się być ani trochę skrępowany całą sytuacją. Zarzucając na siebie niebieską koszulę zadał jej jakieś pytanie, ale nie słuchała. Była zafascynowana nowym odkryciem, a mianowicie niezwykle seksownym i umięśnionym torsem na przeciwko stojącego mężczyzny. Wpatrywała się w wyrobione muskuły nie zdając sobie sprawy, że on macha jej ręką przed twarzą próbując zwrócić jej uwagę.
-Hej! Pytam co chcesz na śniadanie!-powtórzył już po raz 10 zdziwiony Maslow. Ona tylko bardzo się zarumieniła i odpowiedziała "Cokolwiek". Chłopak ze śmiechem wyszedł. Co to miało oznaczać?
Nie wiedziała tego, ale starała się ubrać jak najprędzej by zejść do bruneta. Miała nadzieję, że street style mu się spodoba. Gdy zeszła do kuchni pan domu stał do niej tyłem majstrując coś przed sobą. Ona po cichutku podeszła do niego i zawiesiła się na jego ramionach.
-Co tam pichcisz?
-Kanapeczki.Cóż, zamierzałem zrobić gofry...Ale przecież ja umiem nawet wodę podpalić....-zaśmiali się-choć, musimy pogadać.-podał jej talerz i ruszyli do jadalni.
-O czym?-spytała zestresowana, nawet nie wiedziała czym.
-Musimy ustalić co zrobimy z tym fantem?-pokazał jej wczorajszy list....

rozdział 7

Alexa zaczęła nerwowo rechotać w nadziei, że ominie ją odpowiedź, ale widząc wymowną minę nowej przyjaciółki westchnęła.
-Jeszcze kilka miesięcy temu James był prawdziwym lovelasem-zaśmiała się cicho, po czym kontynuowała-chlał, palił, brał co chciał. Podrywał dziewczyny i zmieniał je jak skarpetki. Ale zmienił się. Wierz lub nie, ale teraz traktuje kobiety jak bóstwo czy skarb.- Ten napływ informacji pomieszał Mai w głowie. Zupełnie nie wiedziała co na to wszystko odpowiedzieć.
-Czyli mam rozumieć, że on wcale....
-Nie, nie zdradziłby cię. Nie zostawiłby.
-Jesteś pewna?
-Jestem. W końcu byłam, widziałam jak na siebie patrzycie, jak cię obejmuje. Mam nadzieję, że szybko to ty go nie rzucisz, bo zrobił się z niego fajny facet-uśmiechnęła się szeroko. Mimo, iż nie przekonała brunetki całkowicie, na pewno poprawiła jej humor. Potem dziewczyny wybrały się na małe zakupy. Małe...to nie jest odpowiednie określenie. Były ogromne! Zakupiły z 30 sukienek! Ale czego to nie robią w Hollywood.  Potem Alexa zabrała Maję na lody i wybrały się do parku. Słońce świeciło już delikatniej, ale wciąż intensywnie, a było około godziny 17:00. Dziewczyny szybko skierowały się na plażę, widząc idealną porę na kąpanie. Najpierw szalenie chlapały wodą na wszystkie strony, ale później usiadły spokojnie z ręcznikami na pomoście jedynie mocząc nogi.
-To może opowiesz coś o sobie? Bo ty wiesz chyba więcej ode mnie-zaśmiała się blondynka. Brunetka spojrzała na horyzont a w jej oczach odbił się blask płonącej kuli.
-Szykuj się na monolog, przewidywane budzenie.-mruknęła-Pochodzę z Polski. Moja rodzina jest dość....specyficzna. Kocham moich wujków, ciocie, a najbardziej kuzyna-Łukasza i siostrę-Lili. Są świetni. Ale moi rodzice...Zawsze mówili, że nauka jest zbędna. Praca to tylko robota ręczna, umysł nie ma nic do roboty. Ale ja wolałam się uczyć i uciekłam. Zostałam za to wyklnięta i wydziedziczona z rodzinnego majątku po dziadku. Wzięłam ostatnie pieniądze i zrobiłam coś naprawdę szalonego. Poszłam do urzędu zdawać medycynę. Bez studiów, bez przygotowań, tylko zdać.A że byłam od zawsze typem pamiętliwego geniusza.... Nieskromnie przyznam, poszło mi genialnie. Pojechałam pogodzić się z rodzicami, podzielić szczęściem, ale oni wygnali mnie, rozłączając z rodziną. Nie żałuję ani nie tęsknie za nimi, a jedynie za Lilianą. Miałam nadzieję, że tu znajdę jakiś zawód, no i po przyjeździe poznałam Jamesa właśnie na tej plaży. Niedługo potem spytał, czy chciałabym się wprowadzić, a ja się zgodziłam.-zakończyła.
-Ojej-zdołała szepnąć blondynka.-Ale James rzeczywiście jest wspaniały-rozpromieniła się.
-Rzeczywiście-szepnęła Majka. Gdyby tylko Lex znała prawdę....Nie. Lepiej dla niej było nie dopuszczać tej myśli. Potem jeszcze moment się popluskały i Alexa odwiozła Majkę do domu. Brunetka weszła do willi i zaczęła układać ubrania, co zajęło jej sporo czasu. Minęła godzina 20:00, gdy zdała sobie sprawę, że dopiero skończyła. Przygotowała kolację i czekając na Jamesa wzięła prysznic, po czym ubrała się w białą, zwiewną koszulę nocną. Zaczęła przeglądać jego książki i nagle ktoś zapukał do drzwi. Niepewnie podeszła do drzwi i wyjrzała przez wizjer. Który listonosz chodzi o tej porze? Szalone to miasto aniołów. Wystawiła tylko głowę odbierając list... Do niej? Z sądu rodzinnego w Polsce? Otworzyła i zaczęła czytać.
Tymczasem James przez cały czas w studiu myślał tylko o niej. Mimo, iż udawała i była swego rodzaju aktorką, którą wynajął, czy też kupił, bardzo ją lubił. Może nawet coś więcej? Nie powinien!-z takimi myślami bił się skołowany brunet. Gdy dzień doszedł końca jak na skrzydłach wsiadł do swojego czarnego samochodu i umawiając się z chłopakami na piwo jutro u niego, odjechał. W domu czym prędzej wjechał do garażu i wręcz wbiegł do domu. Jakże się ucieszył, że mimo późnej godziny-bo była 22:00 zastał tam Maję.
Ona jednak była przerażona i czytała jakiś skrawek papieru. Uśmiech na twarzy znikł, a oczy lekko przymrużył. Zaczął do niej powoli podchodzić.  Ona wstała i podała mu list tuląc się do niego i zaczynając wylewać łzy.
-Hej, Mejka, co jest?-wciąż przekręcał jej imię, ale to nie było istotne. Ona odrywając się od jego karku spojrzała w jego czekoladowe oczy i szepnęła....
CND!

rozdział 6

Chcę was gorąco przeprosić za długość rozdziału, jego jakość, ewentualne błędy i przerwę jaką zrobię pomiędzy tym rdz jak i następnym, ale mam pewne problemy z komputerem. Miłej lektury.
******************************************************
Dziewczyna stała lekko oszołomiona, ale nie miała czasu na namysł, ponieważ z tłumu wyłonił się James.
-Jak się bawisz?-objął ją w pasie. Dziewczyna chcąc go zbyć spytała, czy może liczyć na przyniesienie białego wina, po które mężczyzna leciał niczym na skrzydłach. Dziewczyna poczuła piekące łzy pod oczami, ale nie chciała tego okazywać. Maslow wrócił w zawrotnym tempie i podał jej kieliszek, który wypiła jednym haustem. Mężczyzna był odrobinę zdziwiony, jednak się nie odezwał. Milczeli przez krótką chwilę aż na wielkim zegarze wybiła 2:00.
-Ej, gołąbeczki-znikąd pojawił się upity Logan, ledwo trzymający się na nogach.-Jedziemy moje skarby-wybełkotał podpierając się na nich. Mimo idealnej sytuacji do żartów i robienia zdjęć Maslow i Łopuszyńska wciąż byli poważni i zachowując ciszę zaprowadzili przyjaciela do samochodu. W aucie sytuacja była luźna, więc brunet szybko zaczął nawijać jak najęty, ale Maja wciąż milczała i nie była skora do śmiechu. Gdy James chciał ją pocałować, ona odwróciła głowę w stronę szyby i z krzywym uśmiechem skłamała, że nie najlepiej się czuje. Brunet przejął się tym, ale ona zbyła go twierdząc, że to pewnie alkohol i zmęczenie, więc wrócił do szampańskiej zabawy z przyjaciółmi nie zdawając sobie nawet najmniejszej sprawy jakie rozterki przeżywa jego partnerka. Dźwięczne słowa tajemniczej kobiety wciąż błądziły po jej głowie, zaprzątały myśli, przez co nie mogła się na niczym skupić. Gdy podjechali pod dom bez słowa wysiadła przed Jamesem i ruszyła prosto do drzwi, które James automatycznie odblokował i bez słowa popędziła do łazienki. Długa, odprężająca kąpiel rozluźniła ją trochę i pozwoliła na moment zapomnieć o zaistniałej sytuacji. Wzięła krótki szlafroczek i wyszła z zaparowanego pomieszczenia wpuszczając James'a i wciąż zachowując milczenie. Delikatnie położyła się na łóżku włączając telewizor i przeglądając wiadomości. Wkrótce usłyszała James'a, ale nie przyszedł do niej. W duchu była mu za to wdzięczna. Z nieprzyjemnymi myślami zamknęła oczy. Gdy po około godzinie zaczynała już odpływać z oddali usłyszała ciche, ale słyszalne kroki zbliżające się ku niej. Po chwili poczuła, że łóżko obok się zapada a czyjeś wargi szukają jej ust. Wiedziała, że to James. Chłopak delikatnie ją objął, przez co poczuła delikatny, ale przyjemny ścisk w brzuchu. Nie mogła...nie mogła się zakochać. Nie po tym wszystkim. To ostatecznie przepędziła krainę Morfeusza daleko. James zasnął późno, ale ostatecznie nic nie mogło go obudzić.Jego telefon zaczął wibrować i mimo, że czuła iż nie powinna go dotykać spojrzała na ekran. Alexa. Wstała i wyszła na balkon.
-Tu Maja.-uśmiechnęła się.-James śpi.-spojrzała czule w jego kierunku na moment zapominając o przykrym incydencie.
-O, hej-usłyszała rozradowany głos blondynki.-słuchaj, właśnie z tobą chciałam porozmawiać. Może wpadniesz jutro do mnie co?-Lex spadła jej jak z nieba. Nie chciała siedzieć w domu z brunetem, więc ochoczo przystała na propozycję, zapisała sobie adres i znów ułożyła się na łóżku. James odruchowo podczas snu ją przytulił i nie mogąc wyplątać się z uścisku po prostu się poddała i zasnęła.
Następnego dnia...
Brunetka obudziła pod wpływem delikatnego pocałunku złożonego na jej policzku. Jeszcze moment leżała a potem szeroko otwierając oczy odwróciła się. James siedział już w eleganckich jeansach i białej koszuli na rogu łóżka, wpatrując się w nią zamyślony.
-Hej. Ja muszę iść do pracy, wrócę późno.-powiedział jakby z nutą żalu w głosie.
-To świetnie się składa, wychodzę dziś z Alexą.-odparła ze sztuczną uprzejmością. Chciała się dowiedzieć od niej czy to prawda, że James spotyka się z dziewczynami na jedną noc i je zostawia. W sumie bycie jego partnerką to swego rodzaju praca, ale wolałabym wiedzieć takie rzeczy.
-Ja muszę lecieć-spojrzał na zegarek-pa.-chciał ją cmoknąć, ale ona jakby obrażona odwróciła głowę i jego usta trafiły na jej prawy policzek. Zaśmiał się cicho i wyszedł. Maja postanowiła się ubrać i wyszła w stronę jej domu. Trwało to trochę, zanim znalazła odpowiedni adres. Gdy dzwoniła do bramki akurat zobaczyła jak Alexa całuje Carlosa na pożegnanie i coś zakuło ją w sercu. Wyminęła się ze spóźnionym już Latynosem i podeszła do drzwi, gdzie z uśmiechem przytuliła ją na powitanie blondynka. Usiadły w kuchni i zaczęły rozmowę. W pewnym momencie brunetka spytała wprost.
-Lex, potrzebuję twojej szczerości. Czy James naprawdę jest z dziewczyną tylko do ich pierwszej nocy?
CDN...

rozdział 5

O drzwi stał oparty o framugę Maslow z wyraźnym uśmieszkiem na ustach.
-Od kiedy tak tam stoisz?-krzyknęła schodząc z materaca do wody.
-Niedługo.-usiadł na tarasowym, lnianym fotelu w kolorze jego skóry.
-Chodź, woda jest taka ciepła-zachęcała go. Chłopak mrugnął do niej i wyszedł, by wrócić za kilka minut w samych kąpielówkach. Delikatnie wchodził do ciepłej wody i popłynął do niej. Ona zaczęła go chlapać, z czego wywiązała się mała, wodna wojna. W końcu Łopuszyńska poddała się.
-Kiedy w ogóle zaczyna się impreza?-spytała wyciskając wodę z włosów.
-Około 18:00. Wiem, że jesteś w tym nowa, więc wezwałem posiłki.-mrugnął do niej.
-Wciąż nie rozumiem, czemu mnie zabierasz na oficjalne bankiety. Może i mam maniery, ale jestem tylko spełnieniem obietnicy.-zdziwiona powiedziała, nim pomyślała o konsekwencjach. Spodziewała się krzyku, zdenerwowania, jakichkolwiek impulsywnych, negatywnych wydarzeń, jednakże James bardzo ją zdziwił.
-Ponieważ to część twojej pracy, a dla mnie to przyjemność-mrugnął. Znów ułożyła się na materacu z zamiarem opalenia swojej anemicznie białej skóry, a on dla rozładowania napięcia dodał:
-Wiesz, mnie nie przeszkadzałoby, gdybyś opalała się topless.-za tą uwagę oberwał odrobiną wody i ciętą ripostą.
-Nie mogłoby ci to przeszkadzać, ponieważ mnie twoje topless nie przeszkadza-powiedziała sarkastycznie-ponadto tylko geje by się nie cieszyli.-dodała z uśmieszkiem. Rozłożyła się wygodnie. Leżała nie wiadomo ile, nasłuchiwała tylko jak James pływa w tą i spowrotem, jakby jego energia nie miała końca. W końcu do pozycji siedzącej zerwał ją damski głos.
-James, już wyglądasz jak superman, większych mięśni nie będziesz miał-słowa wypowiedziane z nutą ironii i delikatnym, słodkim śmiechem zdziwiły Maję.
Zobaczyła piękną, roześmianą blondynkę. 
-Kto to?-spytała Maslowa. W głębi poczuła takie nieprzyjemne ukłucie...Coś takiego jak zazdrość....
-Hej.-podeszła z wielkim uśmiechem na ustach.-Jestem Alexa Vega. Pewnie już poznałaś mojego chłopaka, Carlosa-mrugnęła. Kamień spadł jej ze zmartwionego serca. Dopiero w tym momencie uśmiechnęła się szeroko i podała dziewczynie ręke, wychodząc z wody. Mimo, iż wiedziała już kim jest, wciąż nie wiedziała w jakim celu tu przyszła. Zdziwiona pokierowała wzrok ku Jamesowi, który widząc jej zmieszanie szybko odpowiedział.
-No co? Mówiłem, że wezwałem posiłki-mrugnął. Był bardzo usatysfakcjonowany i miał nadzieję, że dziewczyny zostaną przyjaciółkami. Brunetka zwróciła się do blondynki:
-Ja jestem Maja, dziewczyna Jamesa jak już pewnie wiesz-rzuciła spojrzenie na bruneta. Na słowo dziewczyna Maslowowi zaczęło szybciej bić serce i dostał rumieńców na twarzy. Czemu tak reagował?
-Mogę ją porwać na zakupy?-uśmiechnęła się Lex. Mężczyzna lekko skinął głową.
-Do zobaczenia Jamie-uśmiechnęła się Maja i musnęła delikatnie jego wargi.
 Brunetka zarzuciła na siebie biały t-shirt i jeansowe, krótkie spodnie, oraz zwyczajne trampki i wyszła z blondynką. Uśmiechnięte od ucha do ucha zaczęły swobodną rozmowę. Ot o takich codziennych, monotonnych sprawach. Podjechały pod galerię. Nie miały zbyt wiele czasu, więc nie ociągały się zbytnio.  W czasie zakupów, jak i powrotnej drogi śmiały się przez większość czasu i plotkowały. Gdy wróciły do rezydencji Maslowa biegiem udały się na górę. Minęły tylko chłopaka w drzwiach z kanapką. Rzuciły mu krótkie cześć, a Majka dodała dla efektu "Misiu" lecz została pociągnięta przez blondynkę w stronę garderoby. Alexa skumulowała wszystkie swoje pomysły by wymyślić jakiś niespotykany makijaż dla jej słowiańskiej urody. Dobrała odpowiednio delikatny kolor sukienki i pasujących do jej butów już na zakupach, widocznie już tam doznawała swoich olśnień i wizji. Brunetka pomogła wybrać Lexie na zakupach odpowiedni strój łącznie z obuwiem, a że jej uroda jest dość delikatna, większość makijaży wpasowałaby jak ulał, toteż nie miały z tą kwestią żadnych trudności. W międzyczasie usłyszeli kilka głosów, które dobiegły je zaraz po usłyszanym, charakterystycznym dzwonku. Męskie grono witało się już przy schodach po czym, jak im się zdawało, poszli do salonu. Lex była pierwsza.
-Wyglądasz niesamowicie! Jak niepoprawna romantyczka, a zarazem ostra buntowniczka. Carlos będzie wniebowzięty-mrugnęła, na co blondynka lekko się zarumieniła, ale za moment zmierzyła ją wzrokiem.
-Czegoś tu brakuje....-mruknęła szukając po szufladach a za moment wyjęła śliczny naszyjnik-teraz wszystko jest perfecto-uśmiechnęła się.
-Sądzisz, że Jamesowi będzie to odpowiadać?-głupio się czuła, ale nie wiedziała, jaki styl lubi jej chłopak u dziewczyn. Wygodny, delikatny, elegancki, luźny, zabawny, oryginalny...
-Sądzę, że twój ubiór pasuje do jego upodobań w sam raz. -powiedziała wciskając jej do rąk kopertówkę.
-Chodźmy się przekonać--mruknęła i skierowały się na dół. Powolnymi, mozolnymi krokami brunetka chciała spowolnić dotarcie do Maslowa, za to Alexa tylko ją pospieszała. Gdy w końcu doszły do salonu każdy z chłopaków zamilkł i wlepiał swoje źrenice w ich sylwetki.
Jako pierwszy niezręczną ciszę przerwał Carlos.
-Ślicznie wyglądacie.-powiedział podchodząc do Alexy cmokając ją w policzek. Widząc poczynania Latynosa, Polka podeszła do Jamesa i spojrzała mu w oczy.
-Carlito ma rację, oszałamiający wygląd.-brunet uśmiechnął się od ucha do ucha.
-Dziękuję Jamie, ty też w tej koszuli bardzo seksownie wyglądasz-szepnęła mu na ucho, jednak dosyć głośno by inni to usłyszeli.
-Dobra zakochańce-mruknął Kendall wraz wyraźnie znudzony i zmieszany całą sytuacją.-Może już wyjdziemy?
-A co? -spytała Lex.
-Zazdrościsz?-dokończyła Łopuszyńska.
-Tak, cholernie wam zazdroszczę przenoszenia zarazków, ale chodźcie, chcę się jeszcze zabawić, wyrwać kogoś, a nie patrzeć jak wymieniacie ślinę-uśmiechnął się ironicznie Logan. Wszyscy się zaśmiali i powoli zaczęli wychodzić. James w przypływie odwagi złapał dziewczynę za rękę i poprowadził do wspólnej limuzyny. Jechali nie więcej jak 20 minut i przystanęli na parkingu.
-Czy to jest....?-zapytała z iskierkami w oczach patrząc w dal. Chłopak podszedł do niej i objął ją w pasie.
-Nasza plaża.-uśmiechnął się i pocałował ją w czoło. Gdyby to tylko nie była gra...gdyby naprawdę ją pokochał..."Nie powinnaś o tym myśleć idiotko!" skarciła się w myślach i ruszyła razem z grupą. W trochę dalszej części plaży stał ogromny....Pałac?
Jak później brunet wyjaśnił obu dziewczynom był to wielki prosto mówiąc hotel dla VIP'ów.
Przeszliśmy na środek, wpuścili nas z zaproszeniami i ruszyliśmy w cały tłum. Każdy doskonale się bawił. Kelnerzy podchodzili i proponowali najróżniejsze alkohole i zakąski. Chodzili, rozmawiali, pili. Gdy Maja kończyła już trzecią szklanę Bourbonu zaczepiła ją obca kobieta. Miała ciemną karnację, czekoladowe włosy i zabójczy wzrok. Była wysoka i piękna.
-Przepraszam, ty jesteś nową laską Jamesa Maslowa?-spytała.
-Tak, w czym mogę służyć?-zwróciła się do niej ze sztucznym uśmiechem.
-Chciałabym, żebyś coś zobaczyła.-wyjęła telefon i zaczęła wpisywać, przy okazji tłumacząc.
-Nie chciałabym cie martwić, ale twój chłopak to podrywacz. To moja siostra z nim-pokazała brunetce zdjęcie -Jedna noc, złamane serce. Chciałam cię tylko ostrzec. To było rok temu, ale ludzie aż tak się nie zmieniają. Życzę miłego wieczoru-uniosła swój kieliszek i odeszła, zostawiając ją ze strumykiem informacji w jej głowie, których nie mogła logicznie poskładać....

rozdział 4

Pewna osoba powiedziała napisała ostatnio, że przypomina jej to "50 twarzy Grey'a" tylko bez scen erotycznych. Jeszcze będą, a będzie ich sporo ;) Pozdrawiam :*
***********************************************************************************

Ku rozpaczy mężczyzny, tę piękną chwilę przerwał im jego telefon. Cicho zaklął pod nosem, puścił dziewczynę i wyjął telefon z kieszeni. Kobieta czekała, aż wysłucha cokolwiek z ich rozmowy.
-Halo?-James odebrał telefon.-Nie, jestem zajęty.....Tak, jestem, nie żartuję. Mam gościa.........Jak to nie wierzysz? Carmen, przestań gadać, załatwimy to jutro, naprawdę nie mam na to siły....
 Dziewczyna delikatnie wyjęła mu telefon z dłoni i odezwała się do słuchawki.
-Przepraszam, ale mój chłopak jest zajęty, jaki jest problem?-zdziwiona kobieta w słuchawce wydała z siebie cichy pomruk niezadowolenia.
-Kim jesteś?-spytała.
-Dziewczyną Jamesa. Wypraszam sobie przeszkadzania podczas jego wolnego czasu. Jeżeli sprawa jest na tyle istotna proszę się do nas pofatygować. Do widzenia i miłej nocy.-ostatnie zdanie powiedziała z taką ilością jadu i sarkazmu, że ta Carmen otrząśnie się zapewne za jakieś 30 minut.
Aurora odłożyła czarny telefon Jamesa na stolik i zawiesiła mu ręce na karku.
-To na czym skończyliśmy?-odwróciła wzrok w stronę pięknego widoku, ale on patrzył tylko na nią. Po chwili również skierowała oczy w jego stronę przybliżając twarz do jego, żeby pochwalić piękny widok, ale nagły błysk flesza ją zmylił.
-Cholera-zaklął pod nosem, widząc kilku paparazzi robiących im zdjęcia. Dziewczyna widząc całą sytuację chwyciła Jamesa za rękę i cofnęła się do sypialni. Dziewczyna usiadła na środku łóżka, a chłopak zdenerwowany chodził po pokoju.
-Przecież za chwilę to wszystko będzie się pojawiać na łamach gazet, oni tylko czekali aż mnie przyłapią z dziewczyną. Cała moja firma będzie tylko o tym mówić, a zły rozgłos mi niepotrzebny-usiadł na skraju łóżka i zwiesił głowę siadając do niej plecami.-A to wszystko moja wina...-dokończył z goryczą.
Aurora nie wiedziała co robić. Delikatnie podeszła bruneta od tyłu i przytuliła.
-Proszę cię, nie dramatyzuj. Nie będzie wcale tak źle-gładziła go po włosach. Mężczyzna odwrócił się do niej, a ona jeszcze mocniej go uścisnęła.
-Ale ja wiem, jacy oni są. Zwykłe brukowce zaraz dopowiedzą fałszywą historię, że za pieniądze dziadka zamawiam jakieś...-urwał niezadowolony.
-Trochę w tą czy w tę, nie ma różnicy. To tylko brukowce, kto im w dzisiejszych czasach wierzy? Je rzadko kiedy kto czyta, więc spokojnie.-uśmiechnęła się, czym dodała mu otuchy.-a teraz choć spać, bo jutro będziesz umierał.-pociągnęła go za rękę w głąb łóżka i położyła twarz na poduszce. Po chwili poczuła, że czyjaś ręka czule przejeżdża jej wzdłuż pleców, a za chwilę jej właściciel odwraca się gwałtownie w drugą stronę wciąż ciężko oddychając i coś mamrocząc.
Obudził ją okropny koszmar. Gwałtownie usiadła, ale za chwilę obejrzała się naokoło i stwierdziła iż to tylko chory sen. jej wzrok trafił na bruneta tulącego się do poduszki, a na jej twarzy mimowolnie pojawił się szeroki uśmiech. Przeciągnęła się i spojrzała na zegarek. 5:32.
Postanowiła zrobić Jamesowi śniadanie.
Udała się do kuchni i zdała sobie sprawę, że tak naprawdę niezbyt wie, gdzie co leży. Przeszukała każdy centymetr sześcienny kuchni i zrobiła naleśniki z bitą śmietaną i truskawkami. Położyła je na tacy i zaniosła na górę. Weszła i delikatnie stąpając doszł do łóżka. Odstawiła jedzenie na szafkę nocną i przysiadła się do słodko śpiącego Maslowa.
Delikatnie musnęła jego wargi na pobudkę. jego reakcji nikt by się nie spodziewał.
Złapał ją w pasie i przyciągnął, a w stosunku do jego siły, jej opór był jak myszka przeciwko tygrysowi.
Ułożył ją pod sobą w przeciągu sekundy, jak nie więcej. Oboje zaczęli się śmiać z jego odruchu a ona jakoś wykaraskała się z jego uścisku.
-Mmmm, dzień dobry panie Maslow-uśmiechnęła się szeroko-jak się dziś spało?
-Idealnie,  od lat tak nie śniłem, ale szczerze wolę nie spać-mrugnął go niej.
-Dlaczego?-spytała zdziwiona.
-Ponieważ z taką rzeczywistością trudno wyśnić coś lepszego-uśmiechnął się do jedzenia. Po chwili zaczęli konsumować naleśniki i gdy się najedli James zerknął na zegarek.
-Co? Już 7:00? Gryffin mnie zabije!-zaczął pospiesznie zakładać koszulę i piaskowe spodnie. Aurora przyglądała się temu wszystkiemu z uwagą. Po chwili postanowiła znieść naczynia na dół i spakować je do zmywarki.
Po chwili z góry zbiegł James.
-Co chcesz dzisiaj robić? Bo jeżeli tylko zapragniesz mogę ci znaleźć towarzystwo albo...-brunet dostał słowotoku.
-James, spokojnie-uśmiechnęła się do niego słodko.-O której kończysz ?-spytała.
-O 15:00, a potem jest impreza firmowa. Chciałabyś pójść ze mną?-uśmiechnął się zawadiacko. Nie mogła odmówić, ale i tak miło, że zadał sobie trud spytania.
Szybko przebrała się w dresy i poszła pobiegać po okolicy. Znalazła jakieś boisko i wykonała kilka ćwiczeń.
Wróciła do domu, była już 9:00. Czas tak szybko leciał.
Wciąż w dresie zaczęła gotować. Na obiad zrobiła Maslowowi polskie danie-pierogi. Miała nadzieję, że w jakiś sposób go zaskoczy. Potem wyszła jeszcze do ogrodu, gdzie zauważyła ogromny basen z mini zjeżdżalnią, trampolinę, huśtawkę i taras na którym znajdował się ogromny stół, wokół niego pufy i wisiał jeden hamak. Uśmiechnęła się do siebie i czym prędzej wskoczyła na trampolinę i skakała, póki całkiem nie opadła z sił. Potem postanowiła popływać i skorzystać z uroku posiadłości jej nowego faceta, więc wskoczyła w swoje wygodne bikini w kolorze fuksji i wpadła na bombę do basenu. Wylegiwała się na materacu przy ciepłym słoneczku i rozkoszowała się pięknem pogody w L.A.
Nagle poczuła, że ktoś jej się przygląda.

rozdział 3

Zastrzelił ją tym pytaniem. Nie wiedziała co powiedzieć. Na jej czole pojawiła się zmarszczka niepokoju, usta ułożyły się w wąską linię, z której ledwo wystawały malinowe usta. Krztuszenie było tylko przykrywką. teraz mogła polegać tylko na Jamesie.

-No więc...-mężczyzna podrapał się po karku. Był aktorem. Miał same stresowe sytuacje, a na tak proste pytanie nie wymyślił żadnego słodkiego kłamstewka. To jest to!

-Na plaży-uśmiechnęła się ciepło. Po co grać? Lepiej mówić prawdę. Będzie zgodniej. Taka odpowiedź zadowoliła Kendalla, ale reszta zespołu widząc, że przyszedł czas na pytania dostała słowotoku. James zaśmiał się, więc dziewczyna powtórzyła tą czynność.

-Nie tak wszyscy naraz-obdarzyła szerokim uśmiechem każdego z kolegów. Kokietowała każdego z nich, chciała wypaść idealnie, ale wiadomo, że musiała największą uwagę skierować na Jamesa. Naprawdę go polubiła. Może nawet się zauroczyła?  Robiła dobrą minę do złej gry, doskonale zdawała sobie z tego sprawę, choć nie miała zamiaru zaprzestać.

-Może po kolei?-James doskonale dopełnił jej wypowiedź.

-No dobra, to ja zacznę. Jak to się stało, że mieszkacie razem?-spytał Logan. Mężczyzna spojrzał jej głęboko w oczy i złapał mocno pod stołem za rękę, prosząc tym sposobem o pomoc.

-James zaprosił mnie wtedy do siebie i zrobił przepyszną kolację, po czym wypłynął temat mojego mieszkania, nie przedłużyli mi umowy wynajmu-mrugnęła niemalże niezauważalnie w jego kierunku, po czym złapała jego dłoń. Od delikatnie i pieszczotliwie jeździł po niej opuszkami palców wyładowując stres spowodowany wymyślaniem spójnej treści.

-A ile się w sumie znacie? Bez obrazy,ale jakoś nigdy nie wspominał o takiej pięknej koleżance-spytał Carlos uśmiechając się szeroko i wkładając do ust kolejną porcję wiśniowego deseru.

-Wystarczająco długo Pena-Maslow podłapał grę w prawdę przedrzeźniając się z Latynosem. Tak minął im cały wieczór. Nie byli nawet przez chwilę samotni. Przez większość czasu towarzyszyli im blondyn, brunet i Latynos, a czasem podchodził jakiś człowiek, ważna osobistość w biznesie i ucinał krótką pogawędkę z Jamesem, zachwalając przy tym jego partnerkę.

Około 22:30 czekoladowooki zauważył, że Aurora mimo wyraźnych prób ukrycia zmęczenia zaczyna ziewać, opierać się o umeblowanie oraz przymrużać oczy. Stała przy stole i popijała szampana, czekając aż skończy rozmawiać z jakąś kobietą, chcącą mu się podlizać.
Podszedł do niej i pochylił się do jej ucha.

-Może już wrócimy?-spytał ją szeptem, delikatnie łaskocząc. Ona skinęła patrząc na niego z ulgą i przejeżdżając mu po ramieniu dłonią.

-Czytasz mi w myślach-czule pogłaskała go po szyi. Maslowowi zrobiło się ciepło. Czuł, jakby mógł latać, jak na działaniu narkotyków.

Ruszyli w kierunku auta. Mężczyzna, jako że był gentlemanem, otworzył drzwi swojej partnerce, a sam wsiadł za kierownicę, po czym ruszył i by nie zajmować głowy wspomnieniem jej błękitnych oczu, w których utonął, skupił się na drodze.

Ona zaś oparła czoło o chłodną szybę i wyglądała na Los Angeles.
"Nocą wydaje się takie pełne życia"-pomyślała. Jechali jak na jej gust krótko, a gdy dotarli do podjazdu zaczęła odpinać pasy. On szybki niczym gepard doskoczył do jej drzwi i otworzył.Nigdy mu się to nie znudzi, nigdy nie zapomni o tej czynności. Ruszył trochę szybciej wyprzedzając Aurorę, by otworzyć dom.

Gdy weszli dziewczyna przeciągnęła się i za komunikowała, że idzie wziąć prysznic na górę. Ruszyła schodami i kierując się intuicją otworzyła białe drzwi. Zakluczyła pomieszczenie i zaczęła zdejmować części garderoby. Napuściła ciepłej, wręcz gorącej wody do wanny i wzięła długą kąpiel z olejkami.

Odwlekała moment wyjścia mimo, że wiedziała iż to nieuniknione. Mozolnie wywlokła się z brodzika i chwyciła ręcznik a po chwili wyszła z pomieszczenia z widoczną niechęcią. Jej rozgrzane ciało przeszedł dreszcz nocnego powietrza. Szybko pobiegła do garderoby po ciepły szlafrok i postanowiła zbadać, gdzie znajduje się źródło chłodnego, wilgotnego powietrza. Im była bliżej celu, tym bardziej zadawała sobie pytanie, czemu jest taką masochistą i nie może po prostu wskoczyć pod kołdrę i zapomnieć o temacie. Dwuwarstwowy szlafroczek nie dawał satysfakcjonującego ciepła, ale mimo to nie poddawała się i nie cofała, podążała do celu. W ten sposób doszła do nieznanego jej pokoju, był beżowy i elegancko umeblowany. Posiadał szklane drzwi, które prowadziły na piękny balkon, a teraz były otwarte. Dziewczyna wyszła na niego i rozejrzała się. Wyglądał cudownie. Na oparciu, tyłem do niej James wyglądał na malowniczą panoramę Los Angeles, nie zauważając nowo przybyłej. Dziewczyna oparła się o niego  a on lekko drgnął, ale pozostali w tej pozycji jeszcze kilka chwil.

-Jamie, chodź, już późno-mruknęła mu na ucho. On wystaszony nagłym dźwiękiem jej głosu spuścił dłonie w dół, dotykając jej. Ona delikatnie oplotła swoim palcem wskazującym jego palec i delikatnie ścisnęła, nie przemieszczając wzroku z pięknego widoku.